« Haagse OntmoetingenRookverbod »

Vuurwerk

Permalink 04/12/09 12:46, by christa, Categories: Algemeen

Toen ik pas getrouwd was, woonden we in de Schilderswijk. Op Oudejaarsavond ging je rond middernacht de straat op. Alle voordeuren stonden open, in de gang stond een kratje bier en zodra het eerste flesje leeg was, werd dat gebruikt om de vuurpijlen in te zetten om af te steken. Eind zeventiger jaren rookte ook iedereen nog, dus het aansteken was geen probleem. De kruitdampen? Ach, wie had er ooit van fijnstof gehoord? Wel zorgde je ervoor dat je hond en de katten in de slaapkamer opgesloten zaten en als je mazzel had, dan waren die niet in de gordijnen of elkaar in de haren gevlogen en hadden ze boel ook niet uit angst ondergekotst of gepoept.

In 1978 verhuisden we naar de Erasmusweg. Oud- en Nieuw dat jaar vroor het zo?n twaalf graden. IJzig koud, snijdende wind. Geen hond op straat, ook geen mens. Nauwelijks vuurwerk en al helemaal geen gezelligheid. Ik had wel terug willen kruipen naar de Van Dijckstraat!

Later in Leiden hadden we buren die Oud- en Nieuw met de hele familie bij ons in de straat vierden. Met van die enorme wagenwielen, die ze om middernacht aanstaken en waarvan het een uur of langer duurden voor ze uitgeknald waren. Aangezien we aan een park woonden, viel het met de rookoverlast wel mee. Maar onze hond indertijd, Wanda, was vreselijk bang voor knallen. Dat betekende dat ik al vanaf begin december met haar naar het universiteits-terrein moest om haar uit te laten: als ze knallen hoorde deed ze niks en vloog ze met de staart tussen de poten terug naar huis.

Vuurwerk.
Ik heb er altijd een beetje dubbel gevoel over gehad. Het is wel leuk, maar het maakt veel herrie en het geeft bijna twee maanden lang overlast. Het is de laatste jaren wel beter geworden. Er wordt niet meer zo vroeg in december al geknald en de afgelopen week ben ik maar drie keer een rotje geschrokken van een rotknal. Ik werk tegenover een middelbare school, dus helemaal ontkom je er niet aan.

De hond die we nu hebben, maalt er niet om. Maar ieder jaar weer worden er toch veel dieren het slachtoffer van vuurwerk. Ze worden soms door vuurwerk ?aangeschoten?, ze raken van streek of zelfs in paniek, durven nauwelijks meer de straat op.

En dan de rookontwikkeling en het fijnstof. Er wordt een enorme hoeveelheid geld uitgegeven om onze omgeving ?schoon? te houden. Auto?s moeten aan steeds meer voorwaarden voldoen om nog te mogen rijden; ik merk zelf op de Prinses Beatrixlaan bij de Boogaard hoe vuil de lucht is als ik mijn balkonstoelen schoonmaak. Maar vuurwerk afsteken blijft een nationale sport op Oudejaarsavond. Met een enorme productie van fijnstof.

Van mij mag het vuurwerkverbod er komen. Als er in Scheveningen of in de stad een mooi kijkvuurwerk voor in de plaats komt, zal ik blij zijn om van alle knallen en overlast verlost te zijn.

Christa, januari 2009

No feedback yet

Een plekje waar ik al mijn columns kwijt kan, oud en nieuw. De meeste zijn columns die ik gemaakt heb voor Radio Discus.

Columns

Search

XML Feeds

powered by b2evolution

©2017 by admin

Contact | Help | b2evo skin by Asevo | free blog | green hosting | FP