« KijkduinSinterklaas »

Veiligheid

Permalink 02/07/09 11:22, by admin, Categories: Algemeen

Wat is veiligheid? Wanneer voel je je veilig? Ik heb laatst een hele discussie gehad met mijn echtgenoot en een vriend van ons. Wij hebben namelijk een nieuwe huisarts en daar voel ik me veilig bij. Ik vertrouw die man, ik durf met mijn pijntjes en zorgjes bij hem te komen. Hij lacht me niet uit, hij stelt me gerust, hij maakt dat ik me veilig voel. Mijn man en onze vriend halen hun schouders op over dat gevoel van veiligheid. Zij gaan gewoon naar een dokter. Klaar.

Ooit woonde ik in de Schilderswijk. Heb ik me nooit onveilig gevoeld. Ik hoorde er thuis op dat moment. Maar later, toen ik op de Erasmusweg woonde, liep er op een gegeven moment iemand achter me aan. En hij zei iets tegen me, floot? ik ging een stapje harder, hij ook. Ik ging mijn portiek in, hij ook. Het was mijn buurman. Maar heel even had ik me onveilig gevoeld.

Toen verhuisden we naar Leiden. En wat doe je in een nieuwe stad? Je abonneert je op de lokale krant: Het Leidsch Dagblad. En ik dacht: jeetje, deze stad is hartstikke onveilig. Ik las van overvallen, van ongelukken op straat, in huis. Het tweede katern bestond grotendeels uit dergelijk nieuws. Tot ik me realiseerde dat dat hier in Den Haag niet minder was, maar waarschijnlijk erger. Alleen in een grote stad als hier is het geen nieuws. Komt het niet in de krant.

De gemiddelde burger is nu veiliger op straat dan een paar jaar geleden. Statistisch gezien gebeuren er minder overvallen, worden er minder mensen beroofd. Maar het gekke is, dat mensen zich niet veiliger voelen.

De politie zegt: er is meer blauw op straat, dus de mensen kunnen zich veiliger voelen. Maar de mensen zien meer blauw op straat en denken: goh, er is zeker iets aan de hand.

Een ander stukje veiligheid is de veiligheid in je eigen huis. Of althans, de plek waar je al dan niet gedwongen, moet zijn. De mensen die in het detentiecentrum op Schiphol zaten, hadden daar veilig moeten zijn. Hadden er op moeten kunnen vertrouwen dat ze veilig waren in hun cellen. Helaas heeft ons systeem daar knap gefaald. Ze konden niet op tijd bevrijd worden, onder meer door knullige constructies en omdat mensen 'de stekker van de automatische deur' er uitgehaald hadden. Dingen, die ontdekt zouden zijn bij een ontruimingsoefening.
Tja. Een van mijn collega's werkte vroeger in de Bijlmerbajes. Daar hadden ze ook geen ontruimingsoefeningen.

Ik voel me veilig in mijn eigen huis. Ik woon op de zesde etage, het is niet makkelijk om van buitenaf bij mij binnen te komen, tenzij je al ergens in een van de andere flats bent en daarvandaan op de balkons komt. Beneden hebben we een heel mooi modern systeem. Niemand komt daar makkelijk in, bezoekers al niet, laat staan inbrekers.

Brand is wat anders. Er zijn twee deuren naar het voor- en achterbalkon, een in de keuken en een in de woonkamer. Maar de slaapkamers hebben geen van drieŽn uitwijkmogelijkheden. Alleen een klein bovenlicht. Ik ben niet zo bang hoor, ik kom er wel uit. Maar ik vrees dat mijn buurman van 87 met zijn vrouw van 81 in een rolstoel wat meer moeite zullen hebben om buiten te komen.

Een paar voorbeelden om aan te geven dat veiligheid, je veilig voelen, iets heel subjectiefs is. Dat het vaak gaat om je eigen houding, je eigen ideeŽn. Maar dat betekent niet dat je de risico's niet moet zien. Een vriendin van mij kan zich nog zo veilig voelen, ze is wel drie keer haar tasje kwijtgeraakt aan straatrovers, waarbij ze twee keer ook nog gewond raakte omdat ze omver getrokken werd. Dan kan je wel branie-achtig zeggen dat je je veilig voelt, en dan heb je wel gezorgd dat er niet te veel in dat tasje zit, maar je bent het wel kwijt.

Dat gevoel van veiligheid heeft vaak te maken met mensen. Ik vind dat ik mijn fiets ergens zou moeten kunnen neerzetten zonder dat iemand anders hem meeneemt. Omdat het mijn fiets is, en omdat ik vind dat anderen daar dan vanaf moeten blijven. Zoals ik vind dat ze ook van het tasje van mijn vriendin af moeten blijven. Ik kom ook niet aan andermans spullen.

Andere mensen maken dat je je niet meer veilig voelt in je eigen huis. Je buren bijvoorbeeld. Daar hebben we het hier ook al wel eens over gehad. De mensen hier op de Moerweg hadden ook buren. Misschien kenden ze ze misschien ook niet. Maar ze hadden vast nooit gedacht dat er op een ochtend zomaar een aantal overvalwagens vol ME voor de deur zou staan om hun buurman te arresteren.

En dat stel in Rotterdam, wat aan tafel zat met een goede vriend en zijn vriendin, wist ook niet wat ze overkwam toen de deur werd ingetrapt en hun vriend gearresteerd. Zijn vriendin die onlangs uit ItaliŽ was overgekomen, had de politie op zijn spoor gezet: het was een van de meestgezochte mannen in ItaliŽ. "Het was zo'n aardige man, mijn man komt ook uit ItaliŽ en we hebben elkaar vorig jaar ergens in Amsterdam leren kennen?"

Leren kennen. Maar hoe goed ken je iemand? En hoe goed kan iemand zich verbergen die niet 'gekend' wil worden?

Twee jaar geleden verhuisde mijn oude buurman en kreeg ik nieuwe buren. Maar ik heb nooit iemand gezien, de flat heeft twee jaar lang leeg gestaan. Nu brandt er sinds een paar weken af en toe licht. Ik denk dat ik morgen toch eens aan ga bellen. Om kennis te maken. En om te kijken wie nou eigenlijk mijn nieuwe buren zijn?

Christa, oktober 2005

No feedback yet

Een plekje waar ik al mijn columns kwijt kan, oud en nieuw. De meeste zijn columns die ik gemaakt heb voor Radio Discus.

Columns

Search

XML Feeds

powered by b2evolution CMS

©2017 by admin

Contact | Help | Blog skin by Asevo | blog software | web hosting