« ZomertijdOpenbaar vervoer en chipkaart »

Twee generaties vrouwen

Permalink 02/07/09 11:29, by admin, Categories: Algemeen

Mijn moeder en ik. Twee generaties vrouwen.

Ik ben vijftig. Toen mijn moeder in 1980 stierf was zij drieŽnvijftig. Ik ben dus nu bijna net zo oud als zij toen ze stierf. Ik kan dus nu mijn leven met het hare vergelijken. De gelijkenissen, maar vooral ook de verschillen. Twee generaties vrouwen.

Zij heeft in haar jeugd een oorlog meegemaakt. Ik niet. Ik kan me er zelfs maar heel weinig bij voorstellen, ondanks alle oorlogsellende die nog altijd dagelijks over ons heen gespoeld wordt.

Zij ging dansen met mijn vader in de Dierentuin aan de Koningskade, een gebouw waarvan ik me vaag herinner er als kleuter ooit te zijn geweest (met een hondenshow?), maar misschien klopt zelfs die herinnering niet. Ik mocht niet naar de Maraton op Kijkduin en niet naar het Paard van Troje. Dansen heb ik nog wel geleerd, op de middelbare school en in een dansschool op de Ieplaan.

Zij werkte, ze had een wolwinkel. Liever gezegd: ze was filiaalhoudster. Hard ploeteren voor een hongerloontje, maar er hoorde een huis bij en dat was goud in de jaren vijftig. Ik werk ook al sinds mijn zeventiende, maar vrijwel altijd in kantoorbanen. Want zoals mijn moeder, dat wilde ik toch vooral niet. Tot ik in Holiday Inn in Leiden 'filiaalhoudster' werd van de souvenir shop. Toen hoorde ik mijn moeder lachen daarboven "dat wou je toch nooit? Nooit zoals ik? Ploeteren voor een hongerloontje voor een knieperige baas?" Ik heb het acht jaar volgehouden, zij meer dan dertig.
Maar het waren wel met afstand de leukste acht jaren in mijn carriŤre. Ik bedoel: De hele wereld in je toko krijgen of cijfermatige, statistische beleidsondersteuner zijn op het Ministerie van Economische Zaken? met hoeveel plezier ik mijn werk tegenwoordig ook doe: het is niet te vergelijken.

Zij had een broer en een zus, ik ben enig kind. Zij had een kind, ik niet.
Toen mijn vader in 1998 stierf, bleef ik dus alleen achter. Ik was niet alleen wees, ik had ook geen broers of zussen en ik had geen kinderen. Er komt na mij geen nieuwe generatie Jonkergouw, ik zet geen lijn door van de familie Delfgaauw.

Mijn moeder heeft voorzover ik weet haar hele leven maar van ťťn man gehouden, mijn vader. Ik deel mijn leven sinds drie jaar met twee mannen. Ik denk dat dat nog het grootste verschil is.

Ik ben uiteraard opgevoed in de tradities van mijn tijd. Dat ik enig kind was, betekende niet dat ik niet heb leren delen. Er werd denk ik juist extra op gelet dat ik niet egoÔstisch werd. Dus ik kreeg op mijn kop als ik mijn speelgoed niet deelde, of als ik mijn snoepjes voor mezelf hield.

Ik heb ook heel veel vrienden en vriendinnen, mensen met wie je heel veel dingen deelt en samen doet. En mensen met kinderen weten, dat hun liefde zich niet beperkt tot ťťn kind. Dat je van al je kinderen kunt houden, en dat dat houden van misschien niet allemaal op de zelfde manier gebeurt, maar dat je niet ophoudt met houden van de eerste als je van de tweede bevalt.
Maar als het om een partner gaat, dan mag je er maar van ťťn houden. En daar ging het bij mij anders, toen we mijn tweede man leerden kennen. Ik kwam tot de ontdekking dat ik van een ander ging houden, maar dat dat niet betekende dat ik niet meer van de eerste hield. Ik ontdekte dat ik van twee mannen kan houden. We hebben heel veel gepraat. Met zijn tweeŽn, met zijn drieŽn, ik met de een, ik met de ander, zij met elkaar. En sinds een half jaar wonen we samen.

Mijn moeder. Mijn herinneringen zijn de herinneringen van een kind. Ik was drieŽntwintig toen ze stierf. Hoe ze echt was, hoe de volwassen vrouw was? Ik weet het niet. Hoe ze het zou hebben gevonden: haar dochter die samenwoont met twee mannen? Ik weet het niet. Ik heb geen idee. Het is niet iets wat we ooit besproken hebben, het valt volstrekt buiten het normale huisje-boompje-beestje verwachtingspatroon.

Maar ik hoop dat ze ergens daarboven zit en op mij neerkijkt en zich af en toe rotlacht om haar kleine meisje dat hier beneden zulke rare dingen kan doen.

Christa, maart 2006

No feedback yet

Een plekje waar ik al mijn columns kwijt kan, oud en nieuw. De meeste zijn columns die ik gemaakt heb voor Radio Discus.

Columns

Search

XML Feeds

blog engine