« InburgeringLego »

Parels en budget

Permalink 04/12/09 12:43, by christa, Categories: Algemeen

Vandaag is een column maken een luxeprobleem. Want waar zal ik het nou eens over hebben? Het is vandaag dierendag, dit weekend eren we de Parels van Moerwijk en de mensen hier aan tafel praten over de begroting van de gemeente Den Haag.

Laat ik beginnen met dierendag. Die is voor mij persoonlijk heel belangrijk. Sinds een maand heb ik namelijk weer een hond. Een hondje, liever gezegd. Een kruising Maltezertje. En ik wist wel dat ik mijn oude honden al een paar jaar miste, maar dat ik zo gauw zo verknocht zou raken aan zo'n klein wit voddenbaaltje, had ik niet verwacht! Onze Japie komt uit het asiel, en daar is vandaag uiteraard iedereen van harte welkom. Er zitten vast meer Japies te wachten op een nieuwe baas.

Toen Joop mij twee weken geleden vertelde over de Parels van Moerwijk, brak er hoongelach uit toen ik zei dat ik zelf jarenlang een Parel in Moerwijk was geweest. Maar ook de echte Parels van Moerwijk hebben vandaag 'open huis' en ik kan u verzekeren dat dat ook zeer de moeite waard is.

Van een parelende dierendag is een sprongetje naar geld en begroting natuurlijk niet moeilijk. De asiels zitten niet alleen te springen om mensen die graag een huisdier willen opnemen, maar ook om geld om hun werk te kunnen blijven doen. En een Parel word je ook niet zomaar voor niks. Het talent om iets moois te maken krijg je mee, maar talent is niet het enige waarmee je dan aan de slag kan. Je moet er veel tijd en vaak ook nog eens veel geld in steken.

Waar deze weken in ieder geval heel veel geld in wordt gestoken is in het reddingsplan voor Fortis. Het Nederlandse deel van Fortis is nu weer van ons allemaal. Ik hoop dat ze het dan ook weer ABN gaan noemen: Algemene Bank van alle Nederlanders. Alle 16,5 miljoen Nederlanders hebben immers ieder 1000 euro betaald voor dit reddingsplan van het reddingsplan.

Maar de mensen die de boel versjtierd hebben krijgen toch weer oprotpremies mee van enkele miljoenen. Dat heb ik nou nooit. Ik verknal ook weleens een opdracht en een project loopt bij ons ook weleens met een sisser af, maar ik heb nog nooit één cent toegekregen in zo'n geval.

Datzelfde gevoel - beetje buiten de boot vallen - heb ik ook als ik weer eens een symposium bijwoon over hoe gewild tegenwoordig oudere, ervaren werknemers zijn. En hoe er, vooral bij het rijk waar ik werk, vaak een beroep wordt gedaan op ons. Nou, dat geldt misschien voor mensen uit de hogere schalen, maar bij het ondersteunende personeel maak je dat ook niet mee hoor. Het is gewoon hartstikke moeilijk om, ondanks al je ervaring, van werk te veranderen of een leuke baan te houden.

Gelukkig kan ik dan altijd nog terugvallen op mijn vrijwilligerswerk. Hier bij Radio Discus maar vooral ook in het tehuis waar mijn gehandicapte zwager woont. Eigenlijk is dat ook een beetje een asiel met verschoppelingetjes. Mensen die niet volledig voor zichzelf kunnen zorgen en dus onze zorg, al dan niet vrijwillig, hard nodig hebben.

En zo kom ik dan bij de begroting van de gemeente Den Haag. Ik ben er niet uitputtend ingedoken. Ik heb al moeite genoeg met mijn eigen begroting. Maar Marnix Norder is er trots op. Een PVDA-wethouder met geld om te verdelen. Dat gebeurt ook niet iedere dag. Ik hoop dat hij genoeg geld heeft om niet alleen die prachtwijken met al hun Parels te versterken, maar ook voor alle vrijwilligers die overal in Den Haag, onder allerlei omstandigheden de echte parels van onze samenleving zijn.

Christa, oktober 2008

No feedback yet

Een plekje waar ik al mijn columns kwijt kan, oud en nieuw. De meeste zijn columns die ik gemaakt heb voor Radio Discus.

Columns

Search

XML Feeds

blog tool