« VerkeerscirculatieplanDuikeling in Duister Dordrecht »

Nog eens veiligheid

Permalink 02/13/09 21:07, by christa, Categories: Algemeen

Anderhalf jaar geleden hadden we het hier ook over veiligheid. Ik heb nog eens gekeken naar wat ik toen geschreven had omdat ik me herinnerde dat ik naar aanleiding van die column een levendige mailwisseling heb gehad met mijn vriendin in Dokkum. Die zo'n heel andere beleving van het gevoel veiligheid had als ik. Die stukjes uit mijn column helemaal niet herkende zelfs. Allebei waren we geboren in 1956, en dat zorgde op allerlei manieren voor heel veel wederzijdse herkenning, maar opgroeien in Friesland is iets heel anders dan opgroeien in Den Haag en Dokkum is toch echt een heel andere stad dan Den Haag.

Twee maanden later werd ze ziek, drie maanden daarna was ze dood. Ze was dus in ieder geval niet veilig voor 'het leven'.

Haar ziekte, haar overlijden hebben mijn leven een stukje ander perspectief gegeven. Ik ben (waarschijnlijk net als ieder mens) een vat vol tegenstrijdigheden. Aan de ene kant wil ik natuurlijk graag zorgen dat alles goed gaat, wil ik graag controle hebben over allerlei zaken. Aan de andere kant merk ik steeds vaker dat het leven toch komt zoals het komt. En dat je daar als mens alleen, als individu, niet zo heel veel invloed op hebt. Dat je mogelijkheden maar heel beperkt zijn. Zoals een andere vriendin een keer zei: ergens is er een briefje met mijn naam en een datum. En dat kun je niet be´nvloeden.

Dat veiligheid in je eigen buurt, in je eigen huis, ÚÚn van die dingen is die je maar ten dele zelf kunt be´nvloeden, is van de week weer eens bewezen door de storm.

Dat je een boom op je auto krijgt als je erlangs rijdt, dat had je kunnen voorkomen door thuis te blijven. Er was tenslotte voor gewaarschuwd. Maar onderweg naar mijn veilige flat heb ik wel een boom dwars door een gevel van een huis zien liggen. Ik heb er niks over gehoord in het nieuws, dus er zullen geen slachtoffers bij zijn gevallen, maar als zoiets gebeurt, ben je toch ook in je eigen huis niet veilig.

Je kunt er wel, samen met de gemeente, samen met de plantsoenen-dienst, voor zorgen dat de bomen in jouw omgeving zo veilig mogelijk zijn. Je kunt letten op ze als je er langs wandelt, of ze nog wel goed groeien, of ze nog wel gezond zijn. Maar niet iedereen heeft een opleiding als boomchirurg gehad en ik zou zelf niet weten waar ik op moet letten eerlijk gezegd. Bovendien denk ik dat er in zo'n storm ook redelijk stevige, redelijk gezonde bomen omwaaien. Dus ook hier: je eigen invloed is beperkt.

Maar het haakt wel aan op iets wat ik wel ben: zorgzaam. Ik probeer zorgzaam te zijn voor mijn naasten, en voor mijn omgeving. Ik probeer de boel netjes te houden, ik waarschuw de huisbaas als er een tegel losligt in de hal, ik waarschuw de gemeente als er een tegel losligt in de stoep. Jammer genoeg wordt er niet altijd actie op ondernomen. Ik zie om me heen dat er eigenlijk te weinig mensen zijn om dat soort dingen 'op te lossen'. Te weinig mensen, te weinig geld. Onze omgeving ziet er anders uit dan ik me uit mijn jeugd herinner. Minder verzorgd. Meer gaten in het asfalt, ongelijke stoepen. Meer mensen en intensiever gebruik maken dat dingen eerder slijten. Maar zuinigheid maakt dat het langer duurt voor het hersteld wordt.

Een zorgzame samenleving. Pfoeh. Een zwaar woord voor een zwaar begrip. Waarbij ik eigenlijk geloof dat dat begrip ook niet helemaal is wat ik bedoel. De manier waarop het begrip 'zorgzame samenleving' wordt gehanteerd, betekent geloof ik altijd dat er een aanslag wordt gedaan op mijn portemonnee. Dat ik minder krijg dan ik dacht. Als salaris of als uitkering. Terwijl het eigenlijk een prachtig begrip is: zorgzaamheid. Zorgen voor elkaar en voor je omgeving. Opletten wat er om je heen gebeurt en iets doen waar dat mogelijk is. Niet met oogkleppen door je buurt lopen van de bus naar je eigen veilige voordeur, maar om je heen kijken en zien wie je buren zijn. Een praatje met ze maken, kijken of je ze kunt helpen.

Als ik niet oppas, dan wordt deze column een soort tsjakka-peptalk: kijk niet wat de samenleving voor jou kan doen maar kijk wat jij voor de samenleving kan doen.

Laat ik er dus maar gauw mee ophouden.

Christa, januari 2007

No feedback yet

Een plekje waar ik al mijn columns kwijt kan, oud en nieuw. De meeste zijn columns die ik gemaakt heb voor Radio Discus.

Columns

Search

XML Feeds

blogsoft