« Ouderen en de zorgVerborgen vrouwen »

Jongeren in Den Haag Zuid-West

Permalink 02/05/09 23:27, by admin, Categories: Algemeen

Jong zijn in Den Haag Zuid West. Het is jammer dat een column op de radio geen beelden geeft. Als u in mijn hoofd kon meekijken zou u een film zien langskomen met allemaal jeugdherinneringen. Een beetje zoals de tentoonstelling hier in de studio, Mediacentrum De Post, het vroegere postkantoor aan de Joan Blasiusstraat.

Ze zullen het vast niet geloven, de hedendaagse jongeren in Den Haag Zuid West, maar ooit, lang geleden was ik zelf een jongere. En het deel van Den Haag waar ik woonde was toen min of meer het zuidwesten. Dat wat nu Den Haag Zuid West is, dat was mijn speelterrein.

Ik bracht mijn zomers door in het Zuiderpark; mijn middelbare school stond aan de Zuidlarenstraat; een van mijn vriendjes (mijn huidige echtgenoot) woonde in de Denekampstraat. Euro Cinema was nog een bioscoop; sterker nog: ik heb hem zien bouwen. De Sound of Music, Ben Hur, Lawrence of Arabia, Mary Poppins. Ze draaiden er allemaal maanden. En als je ze alle vier gezien had, begon de eerste weer.

We hadden de ruimte. Ik geloof dat er nu tien keer zoveel auto's zijn als toen. We konden onze gang gaan, we bouwden hutten op de bouwterreinen van de Volendamlaan en de Escamplaan en er was niemand die ons wegjoeg.

Skates heetten nog rolschaatsen en hadden weliswaar vier wieltjes, maar die zaten op de vier hoeken en niet 'inline' achter elkaar. Skateboards had je nog helemaal niet en we hadden wel een step maar na je vijfde wilde je daar niet meer op gezien worden. Laat staan dat je er ooit over dacht om daar op naar je werk te gaan!
Met die rolschaatsen ging je naar de rolschaatsenbaan in het Zuiderpark. Daar was ook de kanovijver. Met lichtblauwe en rode kano's. Leren deed je het in een blauwe: die kon je eigenlijk niet om laten slaan, daar was hij te breed voor. De rode gingen veel sneller door het water, waren veel smaller. En daarmee kon je wl omslaan. Lekker als het warm was. Net als het zwembad trouwens. Met een piepklein grasveldje zodat je meestal met je handdoek op de tegels lag als je niet in het water was.

We hadden onze eigen 'hangplekken'. Ik herinner me een van de speeltuinen in datzelfde Zuiderpark waar ik n lange warme zomer niet was weg te slaan 's avonds. Met een stel vriendinnen. En vriendjes natuurlijk ook.

Den Haag Zuid West. Eindeloze rijen nieuwbouwflats, voor een meisje van De La Reyweg de ene nog mooier dan de andere. De vier torens op de hoek van de Dedemsvaartweg bijvoorbeeld. In een ervan woonde Sabine. Prachtige flat was dat. Andere vriendinnen van de middelbare school woonden in de Rades, de Gaardes, mijn allereerste vriendje woonde op de Meppelweg.

Die vrienden en vriendinnen waren overigens niet allemaal Nederlandse autochtonen (we hadden nog nooit van het woord gehoord hoor), er zaten behoorlijk wat Indo's tussen. En we hadden n neger in de klas: Jerry. Sterker nog: hij was de enige zwarte op de hele middelbare school. O, en er zat nog iemand in mijn klas met een Italiaanse vader. Dan had je het wel gehad denk ik.

Subculturen hadden we wel: de soulkikkers (met wijde pijpen en puntschoenen) en de blues (die reden op kreidlers, van die platte buikschuivers). Echte gevechten kan k me niet herinneren.

Wel de eerste staking op die middelbare school. Drie leerlingen waren voor drie dagen van school verwijderd omdat ze rookten op het schoolplein. Onrechtvaardig vonden wij dat: de leraren mochten zelfs in de klas roken!!!

Uitgaansgelegenheden waren er weinig. De dansclubs van onze ouders waren er niet meer, caf's vonden we niks en discotheken had je nog maar mondjesmaat. We hadden Kreade in de Rade, maar mijn ouders hadden me daar liever niet. Netzomin overigens als in de Marathon of in Het Paard.

Maar we hadden wel een soos. Jongerenkontakt Leyenburg. Bestaat het nog? Heel wat zaterdagavonden brachten we door bij het JKL, want kontakt schreef je in die tijd met een K. Op een binnenplaats van de Medemblikstraat, achter de Volendamlaan hadden we ons clubhuis met iedere zaterdagavond soos. Mijn man en ik stonden vaak achter de bar. Bier en wijn was het enige wat we aan sterke drank mochten schenken.

Inmiddels ben ik achtenveertig. Hoe jong ik me ook voel en hoezeer Joop mij ook vleide door te zeggen dat ik makkelijk deze column kon doen - ik ben geen jongere meer in Den Haag Zuid West. Ik kan me zelfs nauwelijks voorstellen hoe het is om nu in dit Den Haag Zuid West jongere te zijn. Het verkeer maakt het er niet makkelijker op om buiten te zijn; saamhorigheid is lastig als je grotendeels achter je pc zit en je 'community' er een is die zich hoofdzakelijk virtueel afspeelt tussen mensen die je nooit in levende lijve gezien hebt en vermoedelijk ook nooit zult zien. Wat bindt jou aan je buurjongen? Wat bindt jou aan je klasgenoten? Hebben jullie een plek waar je kunt samenkomen? Vast wel. Want jongeren (ik zei bijna 'wij') vinden altijd wel mogelijkheden. En al worden ze vaak weggejaagd, ze vinden altijd wel weer een ander plekje. Ergens in Den Haag Zuid West.

Christa, september 2005

No feedback yet

Een plekje waar ik al mijn columns kwijt kan, oud en nieuw. De meeste zijn columns die ik gemaakt heb voor Radio Discus.

Columns

Search

XML Feeds

powered by b2evolution

©2017 by admin

Contact | Help | b2evo skin by Asevo | VPS hosting | François