« RookverbodParels en budget »

Inburgering

Permalink 04/12/09 12:44, by christa, Categories: Algemeen

Wat is inburgering eigenlijk?

Als ik een jonge moeder op een moderne bakfiets zie rijden om haar kinderen naar de creche of school te brengen, maakt het dan uit of ze een hoofddoek, een hidjaab, draagt of niet? Dan vind ik haar knap ingeburgerd!

En bij mij in de buurt zit het Centraal bureau rijvaardigheid, wat maakt dat ik een onevenredig groot aantal rijlesauto's zie rijden omdat ze allemaal in mijn buurt oefenen voor het afrijden. Eentje is er in ieder geval, waarin de rij-instructrice een hidjaab draagt. Een jonge vrouw, die haar eigen brood verdient. Ingeburgerd wat mij betreft.

Maria, de moeder van Jezus, wordt altijd afgebeeld met hoofddoek. Tot 1965 was het voor vrouwen verplicht om haar hoofd te bedekken als ze naar de kerk gingen. Maar een roomskatholieke school mag nu een moslima met hoofddoek afwijzen als ze solliciteert. Hebben we hier in Nederland nog katholieke nonnen in vol habijt? Met kap? In Liverpool heb ik ze nog zien lopen en in zuidelijke Europese landen maken ze ook nog deel uit van het dagelijkse straatbeeld. Als zo'n non solliciteert op die school, wordt ze dan ook afgewezen omdat ze een kap draagt?

Tijden veranderen. Mijn moeder was niet katholiek, maar ging in de jaren vijftig en zestig de deur niet uit zonder hoofddoekje. Ook voor mensen die nieuw in Nederland zijn veranderen er dingen. Misschien minder snel dan wij willen, maar misschien lijkt het alleen maar zo. Alles heeft nou eenmaal zijn eigen tempo.
Ik vind het wel belangrijk dat mensen die in Nederland wonen Nederlands spreken. In ieder geval genoeg Nederlands om een vak naar keuze te kunnen uitoefenen.
En ik wil graag hun gezicht zien, dus ik leg zelf wel een grens bij een burka. Maar ik zou het ook niet prettig vinden als het hier zo koud wordt van de winter dat er ineens talloze mensen met bivakmuts op over straat lopen.

Nederlanders emigreerden in de jaren vijftig naar Canada, AustraliŽ, Nieuw Zeeland. Ze spraken in het begin ook geen Engels, moesten daar hard op studeren. En wat zien we nu? Daar waar concentraties van Nederlandse kolonisten zijn, daar komen Nederlandstalige bejaardenhuizen met Nederlands sprekende verzorgers.

Kolonisten zei ik? Ja, want als wij emigreren dan worden we kolonisten. En wij emigreerden ook om het beter te krijgen. Zoals de mensen die al jarenlang naar Nederland komen, hier ook komen om het beter te krijgen. Maar hier heten ze allochtonen en geen kolonisten.

Antwerpen heeft een mooie regel: als je ouders en je grootouders in die stad wonen of woonden, dan mag je je zelf Antwerpenaar noemen. Hier in Nederland hebben we intussen de derde en de vierde generatie. Misschien moeten we eens ophouden met ze allochtoon te noemen. Misschien zijn ze intussen wel gewoon Nederlanders.

Maar dat doen we niet. Terwijl ze toch in vrijwel niets verschillen van ons, blijven we ze als vreemdeling zien. En wat is vreemd? Alles wat er niet uitziet zoals wij, iedereen die zich anders gedraagt dan wij. Wat de boer niet kent, dat vreet hij niet. Precies. Dus wijzen we punkers na om hun hanekam en kijken we raar naar mensen met piercings, negeren we mensen in een rolstoel, en vinden we dat vrouwen geen hidjaab mogen dragen.

Vreemdeling. We hebben een sinterklaasliedje: hoor wie klopt daar kinderen, 't is een vreemde zeker, ik zal hem gauw eens vragen naar zijn naam.
Als sinterklaas nu aan de deur klopt, houden we die deur stevig dicht.

Christa, november 2008

No feedback yet

Een plekje waar ik al mijn columns kwijt kan, oud en nieuw. De meeste zijn columns die ik gemaakt heb voor Radio Discus.

Columns

Search

XML Feeds

blog engine