« Huisjesmelkers

Emmen is een mooie stad, maar net iets te ver weg

Permalink 01/31/09 20:12, by christa, Categories: Algemeen

Emmen is een mooie stad maar net iets te ver weg.

Vanuit het tehuis is het ruim twee honderd vijftig kilometer. Dat is ver. Te ver om in een keer te rijden met een gehandicaptenbus en twee rolstoelers en iemand met een rollator, dus met een koffiepauze mee ben je zo'n vier uur onderweg.

Als we eenmaal in Emmen op de parkeerplaats bij een invalidenplek staan, zien we zo'n driehonderd meter verder de ingang. Bij die ingang is ook een restaurant.
Ik vraag aan de mevrouw achter de kassa: is dat het enige restaurant?
De mevrouw achter de kassa zegt: hier wel, als u daar de brug overgaat, komt u bij het hoofdgedeelte en daar zijn meerdere restaurants.
Ik zeg: O, hoe ver is dat? Kan ik daar niet dichterbij komen, en ik wijs naar mijn gezelschap.
De mevrouw achter de kassa zegt: Da's is helemaal niet ver hoor, acht minuten lopen.

Acht minuten. Ja-a. Voor Nellie Cooman wel, waarschijnlijk. Voor iemand met een rollator is het ongeveer een half uur. Waarbij ik moet aantekenen dat het niet handig is om met twee rolstoelers en iemand met een rollator op stap te gaan met slechts n begeleider (met dreadlocks) en een chauffeur - ik dus.

Emmen is een mooie stad maar net iets te ver weg.

Eind van de middag, om een uur of vijf, heb ik mijn gezelschap bij de uitgang van het hoofdgedeelte achtergelaten en ben ik de bus gaan halen. Ik was er inmiddels achter dat ik wel een beetje dichterbij kon komen. Aan het eind van de winkelstraat (want die brug en het voetpad van die ochtend brengen je dwars door het hart van Emmen) en in de buurt van de hoofdingang.

Goh... het lijkt wel of mijn lampen nog branden?. Dat klopt.
En helaas doorstond de bus de accutest slecht. Hij geeft geen sjoege meer.
De ANWB gebeld en gedacht: vorige keer moest ik drie uur wachten.
Aangezien mijn mobieltje inmiddels ook een lege accu heeft probeer ik via de kassa van het parkeerterrein mijn groepje bij de hoofdingang te pakken te krijgen. De parkeerwacht is zo vriendelijk om de infobalie van het hoofdgedeelte te bellen en daar gaat men op zoek naar een groepje mannen: twee met een rolstoel, een met een rollator en een neger met dreadlocks. Een duidelijk herkenbaar groepje als je het mij vraagt.
Toch komt de vraag van de andere kant: heeft een van hun een geel petje?
Ik spreek met dreadlocks af dat zij daar alvast gaan eten en ik wacht op de wegenwacht. Die komt na een half uur en om zes uur rijd ik weer. Met de opdracht om maar even een rondje Emmen te maken om weer op te laden.
En om half acht heb ik afgesproken op de oorspronkelijke oppikplaats.
Ergens onderweg bij een McDrive een koffie, een cola en een salade
opgepikt. En twee rondjes Emmen gereden.

Intussen is het half zeven en ik ga op zoek naar de oppikplaats. Beter te vroeg dan te laat, nietwaar? Na nog vijf rondjes Emmen is het kwart over zeven. Ik raak lichtelijk in paniek. Ik ben intussen wl zeven keer bij de politie langsgekomen en klop daar aan om hulp.
Een vriendelijke politiemevrouw probeert me uit te leggen hoe ik op de afgesproken plaats kan komen. "U kunt tot aan het postkantoor komen denk ik". Ja, maar dat weet ik niet natuurlijk. Haar uitleg komt niet in mijn hoofd op de goede plek en ik word wanhopiger. Gelukkig is er een vrije meneer agent die voor me uit rijdt en me brengt waar ik wezen moest. Intussen heeft Dreadlocks mobieltje nog net genoeg stroom als ik hem uit een cel bel om te zeggen dat ik er sta. En de eerste druppels regen vallen wanneer ik de laatste rolstoel in de bus
vastzet.

Dreadlocks valt subiet in slaap als we Emmen nog niet uit zijn, maar ik vind mijn weg gelukkig zelf wel. Dat we op de parkeerplaats onderweg nog bijna een rolstoeler kwijtraken omdat hij niet tussen de geparkeerde auto's wil wachten maar op eigen houtje vast in het donker naar het restaurant rolt is een kleinigheid na de rest van de dag.

Vijf voor twaalf zijn we thuis.

Emmen is een mooie stad maar net iets te ver weg.

Christa, augustus 2002

No feedback yet

Een plekje waar ik al mijn columns kwijt kan, oud en nieuw. De meeste zijn columns die ik gemaakt heb voor Radio Discus.

Columns

Search

XML Feeds

blogging tool