« PadvinderijOckenburgh »

Drank maakt meer kapot dan je lief is

Permalink 04/17/10 12:44, by christa, Categories: Algemeen

Een half jaar geleden zaten we hier dus ook. Toen begon ik mijn column met "in de hemel is geen bier, daarom drinken wij het hier". Op dit moment is er vooral veel as in de hemel. IJslandse as. Volgens mij hadden wij de IJslanders gevraagd om cash en niet om ash. Nu zitten we wr opgescheept met het IJslandse bank-roet.

Voor een columnist is de stap van drinken naar roken maar een heel kleine. Zeker als die stap via IJsland gezet wordt. Roken en drinken staan natuurlijk niet helemaal los van elkaar. Het zijn allebei sociaal geaccepteerde verslavingen; alcohol en tabak zijn allebei legaal verkrijgbaar; op allebei zit stevige accijns. In dat laatste opzicht heeft de overheid er in feite alleen maar baat bij dat de Nederlander blijft roken n drinken: we betalen er flink voor n we gaan eerder dood, dus dat zijn ook minder kosten.

Het viel mij indertijd niet mee om te stoppen met roken, maar volgende maand is het dertien jaar en vijfentwintig kilo geleden. Stoppen met drinken zou trouwens kilo's schelen, want drinken maakt dik. Niet zozeer de drank die je drinkt, als wel dat je bij een drankje gauw een hapje wil. Bovendien maakt drank de drempel lager, dus zeg je makkelijker ja tegen een hapje ook.

Die lagere drempel is trouwens n van de beste punten van alcohol. Je ontspant er een beetje van (in het begin); het leven ziet er wat rooskleuriger uit (in het begin); je wordt wat vrijer (in het begin). En er zijn natuurlijk heel veel mensen die het bij een beetje alcohol een paar keer per week kunnen houden. Die genieten van een enkel glaasje, die kunnen zonder ook. Die zijn niet verslaafd.

Dat is wel een verschil met tabak. Als je eenmaal verslaafd bent aan tabak, heb je niks aan 'af en toe een sigaretje omdat het lekker is'. Dan moet je. Zodra de nicotine begint af te breken in je lijf, dus zodra je de laatste sigaret uitmaakt, begint je lijf alweer om aanvoer te vragen.

Dat alcoholgebruik met name onder jongeren n ouderen zo sterk is toegenomen de laatste jaren is natuurlijk ook een duidelijk voorbeeld van de stijgende welvaart. Drank is een luxe artikel. Maar de gemiddelde Nederlander wordt steeds rijker ouder en heeft ook steeds eerder de beschikking over geld en dat betekent dat hij steeds meer geld over heeft voor luxe artikelen zoals alcohol. En net als met roken en andere verslavingen: een verslaafde kijkt niet meer naar hoeveel geld iets kost, de verslaving moet bevredigd worden.

Een van de risico's die ik van nabij ken is de samenhang tussen alcohol en depressies. Een depressie is er meestal niet door n reden, het is vaak het gevolg van een opeenstapeling van dingen. Maar alcohol speelt daarbij wl een tegenstrijdige rol. Want van een enkel glaasje word je vrolijk, ontspan je, ga je beter slapen. In het begin. Daarna niet meer. Daarna heb je steeds meer alcohol nodig om hetzelfde effect te bereiken en op den duur bereik je dat effect niet meer. Maar dan is de depressie vaak wel heviger.

En dat is dan nog een link tussen alcohol en depressie: zoals het moeilijk is om te zien dat je alcoholist bent, is het ook moeilijk te zien dat je depressief bent. Vaak heeft de omgeving het eerder in de gaten dan jij. Maar pas als je ziet, pas als je erkent, kun je er iets aan doen.

Nou die IJslanders nog.

No feedback yet

Een plekje waar ik al mijn columns kwijt kan, oud en nieuw. De meeste zijn columns die ik gemaakt heb voor Radio Discus.

Columns

Search

XML Feeds

blogging soft