« Haagse HopjesTolerantie en verdraagzaamheid »

Bibliotheek

Permalink 04/12/09 11:50, by christa, Categories: Algemeen

Dit kan de kortste column worden ooit: Ik heb al een boek. Maar daarmee zou ik mezelf, de bibliotheek en alle luisteraars enorm veel tekort doen.

Ik denk dat ik al begon met lezen toen ik een jaar of drie, vier was. Mijn ouders en mijn grootouders lazen mij ook veel voor. En verderop op De La Reyweg, waar ik woonde, bijna op de hoek bij Capitol, daar zat een boekhandel met bibliotheek. Als ik het me goed herinner, betaalden we daar een dubbeltje per boek. Maar de collectie kinderboeken was niet zo heel erg groot, dus sommige boeken van daar heb ik wel drie of vier keer gelezen.

Toen ik iets ouder was mocht ik lid worden van de echte bibliotheek. In de Colensostraat. Een van die straatnamen die door Hagenezen zo smartelijk worden mishandeld en die past in het rijtje waar ook de Valiantlaan en de Parelleweg staan. De Colensostraat is het natuurlijk. Wist ik veel. De bibliotheek met juffrouw Ems. Die zo prachtig kon voorlezen en zo lief was. Ik denk niet dat ze nog leeft, maar mochten er luisteraars zijn die haar kennen en weten of ze nog leeft: laat het me weten.

Boeken bevatten kennis en kennis is macht. Maar dat wist ik nog niet toen ik zeven was. Ik ging erheen omdat het er zo leuk was (en omdat juffrouw Ems er was natuurlijk). Ieder zaterdag- en woensdagmiddag.
Ik verslond alles wat letters had. Favorieten? Ik herinner me de boeken van W.G. van Hulst en de Winterboeken van Margriet. Wat later De Kameleon. De Vijf. Pitty. Billy Bradley. Soms was ik er bij openingstijd, koos een boek uit, fietste snel naar huis, en las het zo snel uit dat ik nog net voor sluitingstijd een nieuw boek kon halen. Mijn fiets is er gestolen, zodat ik lopend naar huis moest en soms mocht ik een boek lenen op de volwassenenafdeling.

Maar de tijden veranderen. Zowel de bibliotheek als ik verhuisden. En ik werd lid van de bibliotheek in de buurt en later van de grote bibliotheek in de stad, die nog weer later verhuisde naar Het Spui. Maar daar ben ik nooit meer geweest. Wat ik nu lees staat in tekstformaat of als geluidsbestand op mijn mobieltje. Ik lees mijn boeken elektronisch in de bus of tram of ik luister er naar via mijn koptelefoontje. En ik dacht: papieren boeken? Dat is een aflopende zaak.

Maar van de week had ik een congres over iets wat heet: Cradle to Cradle. Vertaald: van wieg tot wieg. Met als ondertitel: als afval voedsel wordt. Het lijkt in eerste instantie op ver doorgevoerd hergebruik, maar het begint al aan de basis, bij de grondstoffen, in de wieg als het ware. Als je die grondstoffen goed uitkiest, en producten maakt die je aan het eind van hun levensloop weer uit elkaar kunt halen in grondstoffen, dan krijg je een verzameling, een soort 'bibliotheek' van grondstoffen die je telkens opnieuw kunt gebruiken.

Maar dat is niet de enige link met 'bibliotheek'. Michael Braungart, de man achter Cradle to Cradle heeft zijn boek in Amerika niet op gewoon papier uitgegeven, maar op papier wat gemaakt is van een polymeer. Polymeren zijn oneindig recyclebaar zonder kwaliteitsverlies. Het papier wat op die manier gemaakt is, is bedrukt met een inkt die uitwasbaar is met een bepaald procede of met heet water. Die inkt kan dan worden teruggewonnen uit het water. Het boek is gelijmd met een afbreekbare lijm. Het kan dus uiteindelijk volledig opnieuw worden gebruikt voor een nieuw boek of voor iets anders. In de bibliotheek van de toekomst staan dus nog steeds boeken, maar dan van polymeer.

Allemaal heel leuk.

Maar ik heb al een boek.

Christa, januari 2008

No feedback yet

Een plekje waar ik al mijn columns kwijt kan, oud en nieuw. De meeste zijn columns die ik gemaakt heb voor Radio Discus.

Columns

Search

XML Feeds

powered by b2evolution CMS