WIJ

Het klinkt wel leuk. WIJ zorgt voor jongeren onder de 27 jaar. In mijn herinnering zorgden WIJ altijd al voor de jongeren op de een of andere manier. Maar nu ben ik niet meer WIJ, nu is er een nieuwe wet die zo heet: Wet Investeren in Jongeren tot 27 jaar. Een wet die trouwens van onze eigen Jetta Klijnsma is. Nou da's mooi. Dan hoeven WIJ dat niet meer zelf te doen.

Ik kan me niet anders herinneren dan dat er extra aandacht moest worden besteed aan jongeren. In de jaren '70 en '80 van de vorige eeuw waren veel jongeren werkeloos. Ik heb daarom afgezien van salarisverhogingen en meegedaan aan allerlei vroegpensioenregelingen waarvoor ik zelfs salaris moest inleveren om toch vooral de jongeren in die tijd aan het werk te helpen. Dat ik op dat moment zelf zo'n jongere was en wel werk had, daar werd niet naar gekeken: inleveren moest.

Vervolgens kregen we een periode met overschot aan allerlei hoogopgeleide vakmensen. Er kwamen studiestops op tandartsen, de aio's en oio's en andere klojo's struikelden over elkaar en zichzelf in hun ratrace om toch maar een baan te kunnen krijgen. En anders bleven ze gewoon eindeloos studeren. Tot er een maximum werd gesteld aan het aantal studiejaren dat ze vergoed kregen. Inleveren moest.

Vanaf de eeuwwisseling leek het wat beter te gaan. Nederland zat goed in zijn vel, in de hele westerse wereld leek een nieuwe gouden eeuw aangebroken. Natuurlijk waren er wel weer jongeren die buiten die boot vielen: allochtone jongeren hadden het in Nederland nog steeds niet makkelijk om aan een baan te komen. Maar met de verregaande vergrijzing op komst, zou het tij ook voor hen spoedig keren. Na het zuur kwam immers het zoet, zo had onze eigen Harry Potter beloofd.
Helaas kwam daar de crisis en kreeg iedereen nog eens extra het zuur. Die crisis werd niet veroorzaakt door de jongeren of te hoge werkeloosheid maar door mannen in strakke pakken met een graaicultuur waar ieder normaal denkend mens zich voor zou schamen.

Mijn vroegpensioen kan ik vergeten: ik moet doorwerken tot mijn 67ste, ook al ben ik op mijn 17e begonnen. Het salaris wat ik er toen voor heb ingeleverd, krijg ik niet meer terug. En als ik durf te stoppen op of voor mijn 65e word ik gekort op mijn AOW. Alsof ik daar niet al die jaren al voor heb betaald en tegen die tijd zelfs meer dan 100% van heb opgebouwd. Inleveren moet nog steeds.

Intussen word ik niet alleen meer geacht de jongeren te redden, maar ook de ouderen. Sandwichgeneratie noemden ze dat geloof ik ooit.

Jongeren: bereid je er maar vast op voor: werken zul je en inleveren moet.

Altijd.

--
Christa, november 2009