ADHD

De afgelopen weken hebben er nogal wat onderwerpen voor de Stamtafel van vandaag op het lijstje gestaan. Iedere keer dacht ik: o, daar kan ik wel een column over maken. En iedere keer veranderde het weer. Daarom schrijf ik meestal pas op vrijdag- of zaterdagochtend mijn column. Vandaag zelfs pas een uurtje geleden. Want er was geen onderwerp. Daarom blijf ik dadelijk zitten en gaan Joop en ik het over ADHD hebben.

Zo chaotisch als die onderwerpen deze afgelopen weken langs mij heen flitsten, zo chaotisch gaat het er bij mij vaak aan toe. Dat is namelijk één van de kenmerken van ADHD. En soms denk ik weleens dat mijn columns ook zo chaotisch zijn. Ze springen soms van de hak op de tak.

Toch was dat niet het ergste ADHD-verschijnsel waar ik last van had. Impulsiviteit is zelfs wel leuk op zijn tijd, anders zat ik hier niet.
Ooit kwam ik hier namelijk binnen vanwege de ADHD. Ik had nog niet zo lang mijn diagnose en Discus had een programma met Sandra Kooij, de beste psychiater op het gebied van ADHD bij volwassenen en ik zat daar bij als ervaringsdeskundige. En als oprichtster van het ADHD-café Haaglanden. En toen Joop hoorde dat ik graag schreef, vroeg hij of ik geen zin had om columns over de Stamtafel te gaan maken. Impulsief, op zijn ADHD-s, zei ik ja. En nu zit ik er nog!

Trouwens: als het je leuk lijkt om je mening te geven over Stamtafelonderwerpen in de vorm van een column, meld je dan aan bij Radio Discus. Toen ik hier vijf jaar geleden begon, waren we met zijn vieren en intussen ben ik nog maar alleen over. Ik zou graag weer wat collega-columnisten hebben!
Impulsiviteit is natuurlijk niet leuk als je een opzetcaravan koopt voor op je auto, terwijl je een auto hebt waar dat ding niet op past. En je na twee jaar nog steeds geen auto hebt waar hij op past, zodat hij met verlies weer verkocht moet worden zonder dat je hem ooit gebruikt hebt.

Maar waar ik vooral last van had was een kort lontje. Stoppen met roken een jaar of 12 geleden maakte dat er niet makkelijker op.
Ik heb mijn leven lang last gehad van driftbuien. Op de een of andere manier houden die ook verband met de ADHD. Ik had eigenlijk een soort bordje op moeten hebben met: pas op: explosiegevaar.

Bovendien was ik ook depressief. Niet heel erg, maar wel langdurig en met vlagen erg en minder erg. En een jaar of twee geleden werd door een aantal redenen de depressie weer erger. En daardoor ook de ADHD-verschijnselen. Ik ging me slechter concentreren, werd chaotischer, kreeg last van ADHD-klachten waar ik normaal nooit last van heb. Want ik heb in de loop van mijn leven goed geleerd om te gaan met mijn ADHD. Ik werk met een goede elektronische agenda, heb in de loop van de jaren geleerd om tijd voor mezelf te reserveren, plan mijn weekenden niet meer helemaal vol met allerlei afspraken, hoe leuk ze ook zijn. Want ik moet voor mezelf rust inbouwen om mijn leven te overleven.

Want dat betekent ADHD ook voor mij: ik heb meer moeite om een 'normaal' leven te leiden. Dingen die voor andere mensen heel normaal zijn, kosten mij veel meer moeite.

Ik meldde me dus twee jaar geleden weer bij PsyQ. En in de vijf jaar daarvoor was bij hun de kennis over ADHD bij volwassenen enorm toegenomen. Ze hebben speciale behandelprogramma's ontwikkeld, ze werken met losse modules die specifiek op een persoonlijke aanpak en behandeling zijn gericht en ze maken goede behandelafspraken met hun cliënten.

Ik kwam ook nu weer eerst bij een psychiater terecht. Want hoewel ik een diagnose ADHD heb, is het toch ook op zo'n moment weer van belang om te kijken wat er eventueel nog meer aan de hand is. En deze man stelde me voor om nu eindelijk die depressie eens met medicijnen te gaan aanpakken. Met een antidepressiemiddel. En als ik daar dan goed op zou reageren, zouden we kunnen kijken of er nog iets aan de ADHD gedaan moest worden.

Ik wilde nooit slikken, vond dat het maar gewoon goed moest gaan. Maar ik moet zeggen: ik ben bekeerd. Ik slik sinds twee jaar Efexor en van het ene op het andere moment waren mijn huilbuien en driftaanvallen voorbij.

Ik vergelijk het met de stoppenkast. Als er een 12-ampere stop in zit voor de keuken, dan kan de magnetron aanstaan en de koelkast. Maar als je dan koffie gaat zetten en ook nog iets moet mixen, dan slaat de stop door. Bij mij zit er nu een 18-ampere stop in. Ik denk bij dat mixen misschien wel: goh, het wordt een beetje druk, maar de stop slaat niet meer door.

Een verademing. Voor mij en vooral voor mijn omgeving.
En toen de depressie zakte en het lontje wat langer was geworden, werden ook de ADHD-klachten weer minder.
Overigens: ik ben mijn medicijnen ooit een keer een paar dagen vergeten. ADHD natuurlijk. Wel heel vervelend. Ik kreeg acuut weer klachten en ik had erg veel last van ontwenningsverschijnselen in de vorm van evenwichtsstoornissen. Als ik mijn hoofd bewoog, was het net of de wereld er schoksgewijs achteraan hobbelde. Gelukkig kwam ik er toen achter dat ik ze niet innam en zodra ik ze weer wel innam, liep de wereld weer synchroon.

Een paar maanden geleden kreeg ik geen Efexor meer, maar de generieke vorm. Ik heb dat met andere medicijnen eerder meegemaakt en toen gaf dat bij mij geen klachten. Maar nu merkte ik na een maand dat deze toch niet op dezelfde manier werkten als de Efexor. Ze werkten geen 24 uur bijvoorbeeld, dus er zat een soort onrustgat tussen twee pillen. En af en toe had ik wel mijn pil ingenomen, maar was iemand dat vergeten tegen de wereld te zeggen, dus die hobbelde weer een halve dag achter me aan. Gelukkig krijg ik nu van de huisarts een rood stempeltje op mijn recepten en weer de echte Efexor.

Om nog even twee onderwerpen bij de kop te pakken die de afgelopen weken op het lijstje van deze stamtafel stonden: de Efexor zorgt er onder andere voor dat ik opvliegers krijg. En nachtelijke hitte-aanvallen. Tsk… Die had ik al. Want ik heb nou eenmaal ook de leeftijd voor die krengen. Trouwens: de overgang helpt ook al niet mee met depressies en korte lontjes.
En jawel: ouder worden én de opwarming van de aarde stonden op het lijstje. Nou, die aarde warmt op hoor. Alleen al door mijn opvliegers!

Christa, juni 2009