Stage

Na vele jaren steggelen hebben we nu dan eindelijk een 'maatschappelijke stage' ingevoerd. Weliswaar in sterk afgeslankte vorm en dat is jammer, maar leerlingen op de middelbare school maken nu in ieder geval kennis met vrijwilligerswerk.

Ik denk dat Nederland acuut zou stilvallen als vanaf morgen alle vrijwilligers thuis zouden blijven. Vorig jaar deden zes van de tien Nederlanders een of andere vorm van georganiseerd vrijwilligerswerk. Dat gebeurt dan vooral bij sportverenigingen, scholen, verzorgingsinstellingen en kerken. Maar ook de Politie Haaglanden werkt met vrijwilligers, om maar eens een rare boom in dat bos te noemen.

Laat ik eens kijken naar het tehuis waar mijn zwager woont, met 35 gehandicapten en te weinig personeel. Goed personeel is moeilijk te krijgen, maar zelfs met volle bezetting kunnen ze het nog maar net aan. Ze moeten het namelijk al jaren met steeds minder personeel doen omdat er steeds meer bezuinigd moet worden. Er is alleen nog tijd voor de puur noodzakelijke dingen, en zelfs die dreigen er soms bij in te schieten. Voor alle dingen die in mijn ogen heel normaal zijn, zoals koffie drinken, samen een boodschapje doen, een half uurtje praten met iemand, is allang geen tijd meer. In het voorbijgaan wordt een slokje koffie aangereikt en tegen de tijd dat de begeleider weer eens in de buurt is, is de koffie koud. Zaken dus, waarvoor vrijwilligers moeten worden ingeschakeld. En ook die zijn niet heel makkelijk te vinden.

Instellingen en tehuizen zijn niet de enige plekken waar vrijwilligers werken. Ik noemde al de sportverenigingen en de politie Haaglanden, maar ook in bibliotheken, musea, culturele en politieke organisaties, kringloop- en weggeefwinkels, voedselbanken kun je als vrijwilliger terecht. Onze eigen omroep Radio Discus draait uitsluitend met vrijwilligers.

Kortom: je kunt eigenlijk nooit zeggen dat er geen vrijwilligerswerk te vinden is, wat niet in jouw straatje past. Het blijft echt niet beperkt tot neuzen afvegen en brillen poetsen in een bejaardenhuis.

72 uur. Tien dagen. Natuurlijk wordt er al weer gemopperd, zeker door de grote organisaties, dat dat eigenlijk te weinig is. Dat dat heel veel inspanning kost, omdat je die vrijwilligers natuurlijk ook moet inwerken en begeleiden. Nou, dan stap je maar ergens bij jou in de buurt naar binnen bij een van die bedrijven of organisaties die ik zojuist noemde. Ik weet zeker dat ze daar om je zitten te springen, al is het maar voor tien dagen in een jaar.

Mijn tehuis is bijvoorbeeld op zoek naar mensen die in één van de drie huiskamers 's middags twee uurtjes voor koffie en thee en een gezellig praatje willen zorgen. Als je dat samen met vier klasgenoten doet, en jullie doen dat allemaal één keer in de week, dan hebben wij 35 weken een huiskamer 'bezet'. Als jullie de weekenden voor je rekening nemen met zijn vieren, dan is er een heel jaar gevuld.

Het hoeft niet grootschalig, je hoeft niet in je eentje de wereld te redden. Maar Nederland zou vastlopen als we helemaal niets deden.
Ik wil tenslotte even een zijsprongetje maken naar de commotie en de stakingen van de afgelopen weken. Want ik heb dé oplossing voor het probleem. Ga gewoon meer stage-uren draaien als vrijwilliger. Je loopt absoluut niet meer met je ziel onder je arm en je leert er echt heel erg veel van. Misschien niet op het gebied van wiskunde, maar wel op het gebied van omgaan met elkaar en met mensen die iets nodig hebben wat alleen jij ze kunt geven.

Christa, december 2007