Openbaar vervoer en chipkaart

Ik probeer altijd voor twaalf uur in de studio te zijn om te luisteren naar de discussie aan de stamtafel. Vandaag was ik te laat. Bus gemist ja.

Laat ik vanaf het begin één ding heel duidelijk maken: hoewel het twee onderwerpen zijn die me allebei na aan het hart liggen, hebben ze voor mijn gevoel helemaal niets maar dan ook niets met elkaar te maken.

Waarom niet? Omdat ik vind dat openbaar vervoer, en dan zeker lokaal openbaar vervoer, gratis moet zijn. Omdat ik denk dat de enige methode om het autoverkeer terug te dringen gratis of heel goedkoop openbaar vervoer is. Geef iedereen een OV-jaarkaart voor een schappelijk bedrag. Houdt daarbij rekening met inkomen, zodat de mensen die het kunnen betalen de kosten dragen voor degenen met een kleine portemonnee.

Vervolgens heb ik eigenlijk iets tegen een chipkaart. Zoals ik ook iets heb tegen creditcards, huissleutels, keycards, pincodes, postbussleuteltjes, autosleutels, inlogcodes op de pc. Het zal wel iets te maken hebben met mijn ADHD. Ik ben die dingen namelijk altijd kwijt als ik ze nodig heb. Eigenlijk wil ik een ingebouwde chip. Een ingebouwde chip waarmee ik overal in kan en waarmee ik overal kan bewijzen dat ik ik ben en waarmee ik overal op iedere computer kan inloggen onder mijn eigen account.

Het allermooiste zou het zijn als die chip zich in de buurt van mijn oor bevond. Zodat ik die chip ook kan gebruiken om mobiel mee te telefoneren of om naar muziek te luisteren.

Toekomstmuziek? Wellicht dichterbij dan je denkt. Er zijn al geruime tijd chips die in huisdieren worden geïmplanteerd en waarmee dat huisdier te herkennen is. Mijn eigen Teuntje uit het asiel heeft zo'n chip en van de week kreeg ik haar bijbehorende papieren. En in Amerika is al een groep mensen die met een chip rondloopt.

Heerlijk lijkt me dat. Nooit meer mijn sleutels vergeten of mijn pincode. Nooit meer mijn password voor de pc. Nooit meer contant geld te hoeven hebben voor de parkeermeter, of een parkeerkaart, of een chipkaart. Niet meer nodig om eindeloos te steggelen over wel of niet invoeren van rekeningrijden, want poortjes die die chip in jouw arm meten zijn ook op de weg zo neergezet.
Benzine tanken met je pas? Nu nog een ramp, want iedere automaat werkt net weer even anders dan al zijn tegenhangers. Dan haal je gewoon je arm langs een lezertje en je kunt je tank volgooien. Puur gemak.

Wat zeg je? Big Brother? Ja, dat wel. Maar die is er toch al. We worden al jaren van de wieg tot het graf gevolgd. Zonder identiteitsbewijs, zonder sofinummer besta je niet. Zelfs bij mijn tandarts moet ik me tegenwoordig legitimeren, hoewel ik zijn rekeningen altijd prompt zelf heb betaald en nu zelfs geen tandartsverzekering meer heb. En de grootgrutter die op de kleintjes let, let ook op ons groten. Via onze bonuskaart weet Meneer H. namelijk precies wat wij eten, welk voer we onze Teuntje geven en welk wc-papier we gebruiken. En hoeveel.

Met die ingebouwde chip zou ik ook mijn openbaar vervoer kunnen betalen. Als dat dan toch niet gratis is, dan moet het toch ergens mee betaald worden nietwaar? Ik verkeer nu in de gelukkige omstandigheid dat ik een 2-sterabonnement heb voor Den Haag via mijn werkgever de overheid. Ik kan dus voor mijn gevoel de hele stad voor niks doorkruisen. Mits ik mijn pas bij me heb natuurlijk. Die pas die ik bewust níet in mijn portemonnee bewaar, zodat de kans nog vrij groot is dat ik óf mijn pas óf mijn portemonnee bij me heb.

En zo komen we dan bij het openbaar vervoer.
Ik weet dat wij passagiers in alle soorten en maten komen, maar geloof me: dat geldt ook voor de chauffeurs. En als je in één week tijd 's morgens drie van de vier keer een bus voor je neus weg ziet rijden, terwijl je wéét dat de chauffeur je heeft gezien en terwijl je wéét dat jij op tijd bij de halte was, maar die bus een paar minuten te vroeg dan is dat geen vrolijk begin van de dag. Zeker niet als de volgende bus van die tienminutendienst pas een kwartier later komt omdat die natuurlijk net een paar minuten vertraging heeft!

Gelukkig is er die vierde keer een chauffeur die even op je wacht, of zelfs net na de halte nog even voor je stopt. En dat maakt je week dan weer ruimschoots goed.

Verder mag ik hier op persoonlijke titel nog wel even mopperen op de HTM en Connexxion, die allebei sinds een tijdje geen bussen meer laten lopen van de Haagse kant van de Bogaard naar het Centraal Station in Den Haag.
Ja, ik kan nog wel met bus 23 naar de Theresiastraat en dan kom ik aardig in de buurt van kantoor, maar dan heb ik ook wel gelijk een rondje sightseeing Den Haag te pakken. Als ik daar geen zin in heb, moet ik een flink eind lopen naar bus 18 of tram 17 van de HTM, want bus 130 van Connexxion komt nog wel in de Bogaard, maar rijdt niet verder meer dan ziekenhuis Westeinde.

Voor mij is het niet zo erg. Een stukje verder lopen is goed, dagelijks bewegen is goed (zeker met die drie keer per week een sprintje om een bus net niet te halen). Maar ik woon in een buurt met heel veel oudere mensen, waarvan er nogal wat slecht ter been zijn. Zij zijn hun rechtstreekse verbinding met de stad kwijt, zijn verplicht om over te stappen. En dat is jammer.

De conclusie: chipkaart en OV gaan best samen, maar de een zou ingebouwd moeten zitten en de ander uitgebreid én gratis. En dan heb je die eerste weer niet nodig!

Christa, februari 2006