We gingen naar de stad. Dat is in ons geval Den Haag Centrum. Lekker even bij de Bijenkorf hapje en sapje. We kunnen via twee routes, maar in de ene route zit een groot kruispunt (De Zevensprong) waar we de laatste paar keer een kwartier tot een half uur over deden om alleen dat kruispunt voorbij te komen.
De andere route voert langs het Parallelwegviaduct. Een oud bekend 'loopt vol' viaduct, dat twee jaar geleden helemaal verbreed en aangepast is. Erg mooi geworden. Maar vanochtend bleek dat het nog steeds onderloopt bij deze regen. Er stond ongeveer een halve meter water waar we doorheen moesten.
Dat is voor mij dan echt goed voor een 'bijna-paniek-aanval'.

Afijn, we rijden verder en parkeren in de tunnel onder de Grote Marktstraat. Zo'n tunnel waar veel te weinig opgangen met liften zijn, zodat je met een rolstoeler erg goed moet opletten waar je je auto neerzet. Zeker als je een beetje droog in de winkel van je keuze wilt komen.

Eenmaal bij de Bijenkorf met de lift naar boven. Daar stond bij de lift een groepje verkoopmedewerkers te praten met mensen van de veiligheidsdienst.
"U kunt beter weer naar beneden gaan nu het nog kan".
De lift loopt door tot in de kelder en daar zit ook de elektriciteit en daar stond het inmiddels ook blank. Het was dus niet zeker hoe lang de lift nog in werking zou zijn en zonder lift of roltrap mét Con en een rolstoel drie etages af is niet handig.

Bij de koffiecorner beneden deden verschillende apparaten het niet en er was ook geen sap. "Dan moet u even naar boven". Nou nee, laten we dat maar niet meer doen.

In de tunnel moet je dan eerst een heel eind heen rijden en dan weer een etage lager een heel eind terug. Intussen voelde ik het paniekgehalte weer langzaam stijgen. Ik ben geen tunnelliefhebber.

Maar we zijn de tunnel uitgekomen, via de andere route naar huis gereden, ik heb mezelf op een grote bos bloemen getracteerd en we zijn weer thuis.

Ik ga vandaag maar even nergens meer heen.

En ik ben best een beetje trots op mezelf dat ik deze paniekaanval eigenlijk heel goed heb doorstaan.

En ik ben blij dat we niet in Pakistan wonen. Daar zijn dan wel geen tunnels, maar daar is wel veel meer overlast. Storten dus. Op giro 555. Vandaag nog.

Christa

Omdat ik met het zetten van mijn tattoo gezegd heb:

Ik ben getekend voor het leven
en
ik heb getekend voor het leven

durf ik het risico niet te nemen dat het niet goed gaat.
Dus doe ik het toch maar 1 handje en hoop dat ik toch in slaap val.

One Tree Hill via fearlessfight

Toen hij stierf schreef ik dit:
Mijn vader.....
Mijn vader..... gestrand op zijn laatste dorpentocht.
Mijn vader..... de poëet die automonteur werd.
Mijn vader..... de man die mij zijn liefde voor woorden meegaf.
Mijn vader..... die altijd alles op zijn manier wilde doen. En dat was natuurlijk ook de beste manier. Maar ik doe dingen liever op mijn manier.... dat heeft-ie me toch zo geleerd!
Mijn vader..... met wie ik dus nog altijd vocht als een puber.
Mijn vader..... die nog graag een keer naar Lugano had gewild. Maar de laatste vakantie was al weer een paar jaar geleden naar Fulda. Met Judith. Geweldige week.
Jules Deelder heeft gezegd: Als iemand je vertelt dat Madagascar in de Atlantische Oceaan ligt, ga daar dan niet om strijden. De ligging van Madagascar verandert er niet door.
Mijn vader..... die de Atlantische Oceaan zou verplaatsen om gelijk te krijgen.
Mijn vader..... die tot het laatste toe op zijn eigen manier gedaan heeft wat ie zelf wilde.
Mijn vader..... die hier nu ligt op de verjaardag van mijn moeder. Dat had ie denk ik anders gewild, maar ik vind het een mooie afronding van hun beider leven.

Ik heb zoveel van hem.
Zijn krullen.
Zijn enthousiasme.
Zijn fanatisme.
Maar ook zijn driftige karakter en zijn korte lontje.
Maar ik heb daar tegenwoordig medicijnen voor. Gelukkig laten die mijn krullen met rust.

Ik weet niet hoeveel twitteraars er zijn en ik heb ook geen zin om dat te gaan opzoeken. Ik volg er nu zo'n 140 en ik word door 75 mensen gevolgd. Maar Paul de Leeuw heeft bijvoorbeeld 86.000 volgers.

In 'mijn' groepje heerst een ontspannen sfeer en ik merk dat als ik 'nieuwe' mensen oppik, dat vaak mensen zijn die anderen die ik ken ook al volgen. Sterk geval van 'soort zoekt soort'.

Een tijdje geleden leverde een spontane twitteractie van Jan Rot 1500 euro op voor het Lilianefonds (omdat ik riep: dan verdubbel ik jouw bedrag).

En er is al eens gecollectwitterd voor een laptop en nu hebben we in één dag tijd een elektrische fiets bij elkaar gecollectwitterd voor @Fiederels. Haar e-bike was gestolen en ze kan niet zonder.
@DorethV startte een actie en binnen een dag had ze geld genoeg zodat @erikvisser een nieuwe ebike voor @Fiederels kon kopen.

Lieve koningin, wilt u in uw volgende kersttoespraak ook eens kijken naar de sociale kant van dat asociale internet?

Vanmorgen begonnen met Charlie lopen. Dat is leuk maar ook vermoeiend maar op die manier kon Christa eerder weg dus Charlie gelopen.
En ik zou ook wat werken, iedere dag een beetje om ook weer in dat ritme te komen.
Vanmorgen al een was opgestart met het douchematje omdat Charlie daar op had gekotst.
En ja, toen Henk uit bed kwam moest dat natuurlijk wel gelijk afgehaald worden want dat had ik al een paar dagen geleden beloofd omdat ik nogal wat kruimeltjes had gemorst in bed.
Maar als het bed dan toch afgehaald is is het makkelijker om die spullen gelijk te wassen, althans de donkere spullen er van, want dan kan gelijk Henk's nieuwe handdoek nog een keer mee.
Helaas kan je op een afgehaald bed niet echt lekker slapen dus moet dat ook weer opgemaakt worden. Is wel niet veel opmaak, alleen een hoeslaken er op en klaar is Con maar er moeten natuurlijk ook een berg kussens in slopen gedaan worden want we gebruiken dan wel geen dek, aan kussens hebben we altijd een tekort.
Oja, die fotodisk wil ik ook aan de laptop, en de laptop aan het netwerk, dat kan wel even tussendoor.
En met mijn werk loopt het natuurlijk ook anders dan de planning en ook wat uit want de planning was 3 uurtjes en dat zijn er bijna 5 geworden.

Ik ging om een uur of twee naar bed om even te rusten, tot hooguit 4 uur want dan moet natuurlijk nog even dit .............

Nou puntje en paaltje kwamen dus bij elkaar. Dat Christa er bij is komen liggen heb ik niet gemerkt want daarvoor was ik te ver onder zeil en dat onder zeil gaan was weer zo snel gebeurt dat ik weer eens met mijn bril op in slaap ben gevallen want in bed lees ik nog even de nieuwsberichten die via mijn podcasts binnenkomen.
En opstaan om 4 uur? Ook niet gelukt, na twee pogingen de wekker afgezet en me maar weer omgedraaid.

Vandaag is het toch niet helemaal goed gegaan met mijn planning.
Werken, bed verschonen, wassen en Charlie lopen is toch wel weer meer dan mijn energie-niveau nu nog toe laat.
En natuurlijk niet aan iemand ook maar vragen om te helpen.

Vanavond maar weer vroeg naar bed en morgen opnieuw proberen.
Helaas staan er wel al een paar dingen op de 'rol'.
Morgenochtend Christa wegbrengen.
Met de rolstoel naar de rolstoelenboer want tenminste 1 band is toch wel al weer wat zachtjes en dan kan ik ook gelijk een afspraak maken voor die aanpassing.
En misschien wel nog een beetje werken.
En de scanner en de printer ook nog aan de laptop aansluiten.
En dan natuurlijk ook nog sinaasappeltjes persen

Dat kan natuurlijk niet allemaal dus zal ik morgenochtend eerste eens moeten kijken wat nou echt moet en wat echt kan. Het liefst voor ik weer als een kip zonder kop teveel oppak en te weinig vraag.

Wat dan natuurlijk nog een beetje in het gedrang komt is opruimen en dat zal toch ook wel moeten want we krijgen kittens

Con