Triggerwoorden

Permalink 06/05/12 19:51, by HMM, Categories: Henk

Ik was er (bijna natuurlijk) al mee bekend. Ik had ook al eens ervaring met het gebruik ervan.

Afgelopen zaterdag, echter, werd daar een nieuwe dimensie aan toegevoegd.

We zitten, gezellig, te putteren (computeren, in lekentaal), met muziek er bij, en dan vliegt de tijd.
De klok leest 11.15 uur

Lief had een afspraak met onze vriendin Luus om naar Cirque du Soleil in Amsterdam te gaan. Tussen 12.30 en 12.45 elkaar te ontmoeten in de tram.
Ik, in mijn onschuld, ipv te vragen wat de planning nu precies is, laat de opmerking los: Lief, dreig je nu niet in tijdnood te komen?

Ik kan u verzekeren, dames en heren meedelezers/lezeressen, dat Orkaan Katrina niet zo snel momentum opbouwde.

Een woord dat al sinds tig-jaren een trigger was, en is (blijkbaar): tijdnood

Ik hoef het volgende tafereel niet te schetsen. En het duurde even voor de storm luwde.
En ja ... het is erger geweest! Maar dit was wel even een verrassing. Het was dan ook al weer geruime tijd geleden.

Maar ... laat timing maar aan Henk over. Komt vast niet goed!
(de timing! - het vervolg wel)

1 comment »

Als dat muisje maar geen staartje krijgt...

Permalink 06/05/12 19:08, by christa, Categories: Christa

Gisteren was ik in Winschoten. Tegenover kantoor zit daar een Welkoop en samen met een collega ben ik daar tussen de middag even naar binnen geschoten. Hondenvoer voor Guus en allebei waren we weg van een speelmuis voor Jeetje:


de muis

Ik ga haar alleen nooit de bijsluiter laten zien natuurlijk:
"for cats with limited agility and energy"


voorkant

Maar het werd nog erger toen ik de achterkant las:
"activeert ook de wat luiere kat"


achterkant

Ik hoop dat ik hier veilig mee wegkom.

2 comments »

En zo gaat dat dan

Permalink 06/05/12 16:03, by Con, Categories: Con

Net met veel moeite het snoer uit elkaar gehaald en richting hakkelaar gelegd.
De hakkelaar van zijn hoesje ontdaan en klaar voor de strijd gemaakt.
Maar dan zie ik dat de afstand hakkelaar-takken toch wat groter is dan ik had verwacht, zeker omdat de planten er tussenin toch al wel weer een stukje zijn gegroeid. De regen doet de planten hier uit de grond schieten.
Naar de andere kant van de vijver gelopen en ik zie Guus langzaam achter mij aan komen en neem een foto van hem. "Het zijn ook altijd foto's van boven" denk ik en ga op de mooie nieuwe bank van Christa zitten om een foto van Guus vanaf een lager standpunt te kunnen nemen.
Guus

Ja en als ik hier dan toch zit, kan ik ook een foto van die bloempjes nemen en van dat en ......
Plantjes Plantjes

Nou even nog blijven zitten, het zonnetje is lekker, hakkelen gaat het niet worden daar waar hij nu staat. Zo maar even verzetten.... ja zo, nu nog even blijven zitten.... zzzzonnetje is lekkezzzzzz

Nee, ik ben niet in slaap gevallen en ja ik voelde mijn rug steeds meer verstijven omdat ik niet echt goed zit op de bank maar wel zo lekker in de zon. En ik had geen zin in opstaan.Na een half uur toch maar wijs geworden en opgestaan.
Mijn rug laat me weten dat ik niet zo lang had moeten blijven zitten maar de rest van mijn lijf schreeuwt dat ik maar snel terug moet gaan want van de zon moet je genieten.
Er wordt vandaag niet gehakkeld. Eerst maar van de zon genieten.

4 comments »

Wandelen met de honden

Permalink 06/02/12 21:00, by Con, Categories: Con

Voor Charlie begint de pret al als de scoot uit de schuur gereden moet worden. Dan zit hij gelijk op de plank en wacht geduldig de dingen die gaan komen af.
Guus loopt wat zenuwachtig heen en weer en houdt ons in de gaten.
Als ik uit het hek ben moet Charlie eerst maar wat plasjes doen want ik wil niet dat ie over mijn klompen piest omdat die nog niet alles kwijt is.
Bij de hoek van de dijk mag Charlie weer op de plank en wacht Guus geduldig tot ik de riem heb aangekoppeld. Het gaat dan in gestrekte draf naar de KW3weg, de scoot op vol vermogen en Guus misschien ook maar weet me toch makkelijk bij te houden.

Op de KW3weg even gestopt om Charlie van de plank te schoppen en Guus te bevrijden. Ook dan weer, hij wacht rustig af tot ik eindelijk de riem los heb.
Heel langzaam richting zorgboerderij gereden. Gewoon midden op de weg. Terwijl de heren alle tijd hebben om te snuffelen. Het is dan heel leuk om te zien hoe verschillend ze snuffelen. Charlie heel bedeesd zo van "Mevrouw Boterbloem, mag ik misschien wel even aan u ruiken?" terwijl Guus de onrust van een terriër heeft en het hele terrein gisterochtend al besnuffeld had willen hebben.
In de buurt van de zorgboerderij ben ik omgedraaid want toen bleef Charlie steeds verder achter (ik heb maar hele kleine beentjes hoor papa"), het was dan toch ook al bijna een half uur.
Charlie op de plank en op driekwart vermogen terug naar huis gereden. Dat heeft Guus de hele tijd bij kunnen houden maar hij ligt nu wel naast me te slapen.
Ik heb ook wel onderweg genoten ondanks dat je wel op het, weinige, verkeer moet letten.
Wel een paar keer gedacht in zo'n zeurderige vrouwenstem : "als de kinderen het naar hun zin hebben nou..... dan heb ik het ook wel wat zo'n beetje naar mijn zin".

Baaaaaaaaaasssssssss

Leave a comment »

Guus

Permalink 06/01/12 11:37, by christa, Categories: Christa

Vorige week zag ik via twitter bij Ik zoek baas een advertentie van Guus.

Omdat ik natuurlijk regelmatig in de buurt van Kampen ben, besloot ik te mailen:

Heeft Guus al een huus?

Ik heb er misschien een voor hem in Zeeland. Bij ons.
Ons is = mijn man en mijn schoonvader doordeweeks en ik erbij in het weekend.
Het is een huis met een grote tuin. Die tuin en de rest van het dorp (11 huizen en 2 boerderijen) worden beheerst door onze kat Jeetje.
En dan is er nog Charlie. Een maltezertje. Net als Guus ooit gevonden in het park in Rijswijk waar we toen woonden. En ook nooit opgehaald door zijn eigenaar. Charlie is nu tien en dus ook niet meer piep. Mijn man is invalide, maar kleine wandeltjes gaan nog altijd goed en hij heeft nu een scootmobiel, dan kunnen ze iets verder om te wandelen.

Ik kreeg een mailtje terug, moest even bellen en ben de andere dag naar Kampen gereden. Bloedheet was het natuurlijk vorige week vrijdag, maar Guus liep gewillig een stukje mee.

Eenmaal in de auto was hij vooral onrustig doordat het zo warm was, niet omdat autorijden eng was of zo.

Guus - warm en zenuwachtig

Een nachtje in Den Haag en de volgende dag door naar Zeeland. Samen met Charlie gaat het heel goed


Charlie en Guus


Ook samen bedelen kunnen ze best


Zeg... Krijgen wij ook nog wat?

Jeetje moet nog een beetje wennen. Maar: Guus heeft een huus.

2 comments »

Afscheidsborrel

Permalink 05/20/12 16:00, by Con, Categories: Con

Gisteren had ik mijn afscheidsborrel.
Ik vind het nog steeds jammer dat ik niet meer kan werken maar daar is niets meer aan te doen. Gisteren dan mijn afscheidsborrel. Bewust hier in Zeeland. En ook bewust alleen naaste collega's. Helaas konden die niet allemaal maar Nathalie en Rogier wel.
Zij waren er met aanhang en we hebben er een heel gezellige middag van gemaakt met lekker eten en wijn voor de liefhebber.
Het was een heerlijke middag in de tuin. Doodvermoeiend maar omdat ik dat wist had ik daar al rekening mee gehouden. En ik heb het ook de hele middag kunnen volhouden.
En zo als gebruikelijk brachten zij ook geschenken mee.
Een mooi boeket met heerlijk geurende laterussen (en ze wisten niet eens dat ik die heel lekker en mooi vind,
De giften

een .... die zo maar gelijk in de tuin paste
De giften

en overheerlijke cupcakes.

Iedereen was het er wel over eens dat het een leuk tuintje was. Maar ook dat er van alles in groeit dat eetbaar is of waar een heerlijke thee van gezet kan worden. Oa. staat er een citroen-melisse in de tuin en die andere planten zal ik nog een keer na moeten vragen.

Nathalie, Corrie, Christa, Rogier, Gerrie en Henk, dank je wel voor een heerlijke middag.

ps.
Van de NZa zelf kreeg ik geld voor de afscheidsborrel.
Die heb ik daar niet voor gebruikt maar die gaan gebruikt worden voor een aantal uren hulp in de tuin. Ook dat is een verrukkelijk vooruitzicht!

Leave a comment »

Permalink 05/09/12 11:11, by christa, Categories: Christa, Con

Ik weet het.

Geen oorkonde.

Maar vijftien jaar is toch niet niks.
Vijftien jaar geleden was het vrijdag. De vrijdag na Hemelvaartsdag. Woensdagsavonds laat was Con teruggekomen uit Duitsland. Donderdags vonden we een te moeilijke dag om direkt al te stoppen. Dus werd het vrijdags. Donderdagsavonds heb ik me letterlijk een
nicotinevergiftiging gerookt. Doodziek was ik tegen middernacht. Toen hebben we alle asbakken verzameld en buiten in de wijkcontainer
geleegd en op één na ook al die asbakken weggegooid. Die ene hebben we afgewassen en opgeborgen.
Wat we nog aan sigaretten hadden hebben we ook weggegooid. Eerst natgemaakt en toen weggegooid.

Maanden, jaren later kwamen we nog her en der in lang-niet-gebruikte tassen halve pakjes sigaretten tegen en aanstekers.

De hondjes, ook wel bekend als de baggerboys, moesten er ook aan geloven. Iedere keer als ik een sigaret wilde, nam ik ze mee op sleeptouw het park in. Volgens mij had Kingetje op den duur blaren!

Ik herinner me een avond in Utrecht, pakweg zes jaar geleden, toen ik bij McDonalds zat terwijl Con in de rij stond om iets te halen en er iemand een vuurtje aan me vroeg. Ik zei: ik rook niet. Dat was de eerste keer dat ik dat zei zonder dat ik er 'meer' achter zei. En zo voelde het ook. Ik rook niet. Niet: ik rook niet meer, maar gewoon: ik rook niet.

Een hart onder de riem voor alle beginnende stoppers? Ik weet het niet. Het heeft verdomd lang geduurd voor ik 'aan de andere kant' was. Maar die overkant is er wel. Wat jij nu doormaakt, heeft iemand hier ook al een keer meegemaakt. Zoek maar op een trefwoord en nssmr en je vindt het. Rookdromen, ruzies, struikelpartijen, enz. enz.

Vijftien jaar.
15 x 365 x één pakje per dag.

Rijk word je er niet van. Maar ik zou me nu niet meer kunnen permitteren te roken! En het heeft me ontzettend veel (kilo's) opgeleverd. Vrijheid. Rust.

Het leven is leuk zonder peuk!!!!!

Leave a comment »

Stoute wielen

Permalink 05/07/12 22:34, by Con, Categories: Con

Vanmiddag na de fysio in Zaamslag de stoute wielen ondergebonden en vanaf daar naar de Scheldedijk gereden.

De scoot

In mijn naiviteit dacht ik dat ik met de scoot wel de dijk op kwam maar het is duidelijk dat Rijkswaterstaat niet wil dat er mensen op de dijk komen want nergens was er een opgang waar ik met de scoot naar boven kan.

De Scheldedijk

Gelukkig is dat maar een kleine tegenvaller in het grote geluk van de herwonnen vrijheid van met je hoofd in de wind rijden en het landschap bewonderen. En dat dan zonder dat mijn benen het begeven of na 10 minuten uitgeput bent.

In Poonhaven kwam ik nog een oldtimer tegen. Die gaat voorlopig nergens naar toe lijkt mij.

Jammer nou

Na ruim anderhalf uur was ik uitgeput maar met lege hersens weer thuis, eindelijk weer eens leeg.

1 comment »

Hoe voorkom je een burnout?

Permalink 05/04/12 14:36, by christa, Categories: Christa

1. Genoeg slaap
2. Beweging
3. Groen, ga de natuur in
4. Pauzeer regelmatig
5. Werk (niet meer dan) 40 uur.
6. Ga op vakantie


Burnout voorkomen

Bron: TheSimpleDollar.com

Leave a comment »

Trappen en kilometers

Permalink 05/04/12 14:08, by christa, Categories: Christa

Mijn leven in beweging.

Ik verdeel mijn tijd momenteel tussen Den Haag, Sneek, Winschoten, Zwolle en Stoppeldijkveer.

In Stoppeldijkveer ben ik zoveel mogelijk weekenden.
Daar is mijn huis. Daar is Con. Daar zijn Charlie en Jeetje.

In Den Haag is mijn werk. En daar heeft Henk een flat waar we samen drie a vier dagen per week zijn. Als ik niet ergens anders ben.

Mijn werk voor Doc-Direkt betekent echter dat ik niet alleen in Den Haag werk. Er zit een deel in Winschoten en een deel in Apeldoorn. Dat betekent dat we de OR-vergaderingen houden in Zwolle. Daar zit ik dus gemiddeld twee keer per maand een dagje.
Het DB van mijn OR zijn twee mensen uit Winschoten. Eens in de maand ben ik dus ook een dag in Winschoten. Voor overleg en voor contact.

Dan is er nog mijn vriendin B in Sneek. Terminaal ziek. Met een aantal vrienden hebben we een soort mantelzorgnetwerk gemaakt. Nu komt het heel goed uit dat ik regelmatig in Zwolle en Winschoten moet zijn en zij in Sneek zit. Typische kruisbestuiving: ik kan makkelijker naar mijn werk in het Noordoosten van het land en zij heeft hulp in de avond, nacht en ochtend.

Zij ligt boven in de slaapkamer op de eerste etage. Ik zit veel beneden en ik slaap op zolder. Ik denk dat het aantal traptreden overeenkomt met het aantal kilometers wat ik afleg.

Leave a comment »

Grote jongens huilen niet

Permalink 03/04/12 17:09, by HMM, Categories: Henk, Con

Wakker worden vanochtend. Om je heen kijken en zoeken naar die rode kater, met die heel mooie gouden ogen, want die ligt altijd in de buurt.

Geen Ach.

Opstaan. Koffie. Nog een keer koffie. Jeetje komt een paar keer binnen.

Geen Ach.

Alles inpakken, Charlie uitlaten, auto keren. Jeetje loopt mee.

Geen Ach.

Auto inladen, gedag zeggen, en op weg naar Den Haag.

En daar is Ach. Liggend in de berm langs de provinciale weg.

Een bloeddruppel uit de mondhoek, maar verder uiterlijk gaaf. En zo stijf als een plank.

Lief draagt hem naar de koer, zodat Con hem vanmiddag verder kan begraven.
En zodat zowel hij als Charlie hem vanavond niet zullen vinden.

Op weg naar Den Haag. Tranen staan dicht bij. Erg dicht bij.
We troosten elkaar, Lief en ik, met relativeren.

Enfin .... dat was Ach.

Dag jongen.

Update!!!!

En ik, Con, ben nog maar eens door de grote hoeveelheid foto's gegaan waarvan er dus vele niet online staan.

Bedoel je deze ogen?

Ach

2 comments »

Mantelzorg

Permalink 02/06/12 15:02, by christa, Categories: Christa

Sinds eind december ben ik steeds een paar dagen bij een vriendin in Sneek. Samen met nog een aantal andere vrienden en vriendinnen zorgen we voor haar.

Onze vriendschap was er tot nu toe een die zich voornamelijk afspeelde per mail. Een enkel telefoontje en een of twee keer per jaar zagen we elkaar. Dat was prima. Maar nu ben ik hier steeds een paar dagen. Ik ga mijn eigen gang, als ze me nodig heeft, belt ze.

Ik realiseer me hoe fijn ik het vind om te doen. Het is geweldig om op deze manier nog een paar keer bij haar te kunnen zijn en dit contact te hebben. En ik weet nu al een paar vriendinnen, waarbij ik hoop dat we dit ook ooit eens voor elkaar kunnen doen. Het hoeft geen dagenlang, maar gewoon eens een dagje voor iemand zorgen die dat zelf niet meer kan (maar nog geen verpleeghulp nodig heeft)... Ik hoop dat er ooit ook mensen dit voor mij willen doen.

1 comment »

Fietslampje

Permalink 12/16/11 22:13, by Con, Categories: Con

Toen Christa en ik laatst bij de fietsenmaker waren voor een bidonhouder op mijn rolstoel vond Christa zo'n mooi rood lampje om achter op mijn rolstoel te doen zodat ik 's-avonds tenminste van achter zichtbaar zou zijn.
Na een paar dagen heb ik het lampje op verzoek van Christa overgezet op mijn rollator omdat ik daar wel 's-avonds mee aan de haal ga als ik Charlie uitlaat. Het is weliswaar maar een kort stukje hier op de dijk maar wel zonder lantarenpalen. Ik vond dat natuurlijk wel onzinnig maar wel iedere keer het lampje aangedaan want het geeft net dat beetje licht wat ik vooral naast het huis toch wel nodig heb.
Maar gisteren werd toch het belang bewezen van het lampje. Terwijl ik van de hoek terugloop naar ons tuinhekje komt een van de buurmannen vanaf het eind van de straat achteruit naar mij toe. Toen ik het lichtje van volcontinue aan omzetten naar knipperend remde hij af en blijf ter hoogte van mijn tuinhekje staan en liet Charlie en mij eerst naar binnengaan om daarna door te rijden.
Toch wel goed dat onzinnige idee van Christa ;-)

PS. Die bidonhouder is overigens gelukt en bij ziekenhuisbezoeken heeft hij al zijn waarde bewezen.

Leave a comment »

koffiedrab

Permalink 12/07/11 08:25, by Con, Categories: Con

Iedere keer als ik een pak snelfilterkoffie moet openmaken moet ik aan mijn broertje denken.

Toen hij ons zag modderen met zo'n pak en mopperen dat we toch altijd weer koffie morsten zei hij dat HIJ dat zonder morsen kon.
Ja, ja, nou, bewijs dat maar.
Voor dat we koffiedrab konden zeggen liet hij ons zien hoe dat dan in zijn werk gaat en inderdaad zonder morsen!

En het is zo simpel dat wij het hadden kunnen verzinnen.

1. Haal het papier van het pak.
2. Prik in de bovenkant met de punt van een schaar een gaatje zodat het vacuum verdwijnt
3. Haal de naad naar boven en schudt deze een beetje uit
4. Knip de hele bovennaad er af
5. Leeg het pak in de koffiebus

Als alles goed is gegaan is het zonder morsen gegaan.

En dat dankzij mijn broertje

Leave a comment »

Bureaucratie

Permalink 10/05/11 12:07, by christa, Categories: Christa , Tags: absurdistisch bureaucratisch

Ja ik weet het: ik ben zelf ambtenaar. En nu zelf slachtoffer van de bureaucratie.

Een aantal jaren geleden kreeg ik een brief van de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Ik was met ingang van toen "Ambtenaar in algemene dienst, tewerkgesteld gesteld bij het Ministerie van Economische Zaken".
Bij Economische zaken had ik natuurlijk een personeelsnummer.

Dit jaar ben ik in april veranderd van ministerie. Ik werk nu voor het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.

Inmiddels is er een rijksbrede 'afdeling personeelszaken': P-Direkt. Dat is mooi. Dat scheelt een hoop bureaucratie zou je denken. Mijn P-dossier van EZ staat nu bij P-Direkt en als ik van ministerie verhuis, blijf ik natuurlijk "Ambtenaar in algemene dienst", ik word alleen tewerkgesteld bij een ander Ministerie.

Ho.
Stop.

Zo makkelijk is het natuurlijk niet.
Ik heb nu van het Ministerie van Binnenlandse Zaken een ander personeelsnummer.
Mijn oude P-dossier is goed afgesloten (zelfs ik kan er niet meer bij omdat ik nu via een ander emailadres inlog) en om in het nieuwe dossier ingevoerd te krijgen dat ik al meer dan 13 jaar ambtenaar ben, moet ik bewijsstukken daarvan overleggen. Het is niet voldoende dat ik invul dat ik van 1-2-1998 tot 14-4-2011 bij het Ministerie van Economische Zaken heb gewerkt. Ik moet daarvan een bewijs overleggen. Dat kan ik krijgen door een verklaring van arbeidsverleden op te vragen bij bijvoorbeeld het ABP.

Dat arbeidsverleden wordt gebruikt bij het bepalen van de datum van mijn ambtsjubileum en of het recht op sommige regelingen (bijvoorbeeld ouderschapsverlof) goed geregistreerd zijn.

Nou, vorig jaar was ik 12,5 jaar in dienst van de overheid. Die bonus heb ik dus gehad. En de 25 jaar ga ik niet meer meemaken, dus daar hebben we die datum niet voor nodig. Kinderen ga ik niet meer krijgen, dus ouderschapsverlof hoef ik ook niet. Dat wil zeggen: ik zou het wel willen hebben, maar ik krijg het toch niet.

Ik weiger om bewijs te overleggen van mijn arbeidsverleden.

Het is bekend.

Ze zoeken het maar uit.

5 comments »

<< Previous :: Next >>

In het AD van 13 maart 2010 stond een uitgebreid artikel over polyamorie van Yoeke Nagel met daarbij een interview met ons.
En een artikel in de Impulsief van mei 2010

6 voeten in een ledikant is het blog van drie mensen: Con, Christa en Henk. Sinds een paar jaar wonen we in Nieuwolda, halverwege Winschoten en Delfzijl. Het 6-voeten-ledikant is geen standaardbed en ons leven verloopt ook niet altijd via standaardpaden. Daarover schrijven we in dit blog. Als je denkt dat je daar moeite mee hebt, moet je dit blog misschien maar niet lezen.

Poldergekwetter

Geschreven door:

Search

XML Feeds

powered by b2evolution CMS

©2018 by admin

Contact | Help | Blog skin by Asevo | blog software | web hosting