« Liesbreuk werd ooglapjeBuikpijn »

Wel of geen ADHD?

Permalink 05/26/15 14:11, by christa, Categories: Christa

Een jaar of 15 geleden heb ik de diagnose ADHD gekregen. Het meest in het oog lopende probleem dat ik daarvan had/heb is mijn opvliegendheid. Ja, het chaotische in mijn hoofd, in mijn huis, dat ook. Maar daar heb ik mee leren leven. De paniekaanvallen en het korte lontje kreeg ik niet onder controle. Totdat ik een jaar of zeven geleden een antidepressief middel ging slikken. Toen ging het een heel stuk beter.

Van de zomer ben ik begonnen met lezen in het boek "Kleine Vulkaantjes". Ik was benieuwd wat er gezegd werd over de problemen en of er misschien tips in stonden om mijn eigen vulkaangedrag aan te pakken.

Een van de oorzaken (dé oorzaak) die genoemd wordt zijn hechtingsproblemen. En dat lijkt me nou veel aannemelijker dan ADHD (ik stel geen diagnose, ik kijk alleen naar mijn eigen verleden). Ik heb de eerste drie maanden van mijn leven in de couveuse gelegen en toen ik daarna een maand thuis was, moest ik terug naar het ziekenhuis voor een half jaar met dauwworm - een huiduitslag die vaak in verband gebracht wordt met astma, een probleem waarmee ik later ook gekampt heb.

Uiteraard staat er in het boek een lijstje met kenmerken. Dat vind ik nu niet terug direct online, maar ik herkende er vijftien van de vijfentwintig. Zeven was genoeg geweest.

Ik vond nu dit lijstje in een scriptie over hechtingsproblemen (gevolgen bij volwassenen een pdf) en ik herken ze allemaal (en dat is schokkend):

? Zich eenzaam, geïsoleerd voelen, gemis aan verbondenheid.
? Geen hulp kunnen vragen, noch aanvaarden.
? Geen vriendschappen kunnen aangaan of in stand houden. (dit gaat redelijk, maar ik ben er niet heel goed in)
? Geen lichamelijke of emotionele reactie op de omgeving, geen contact met eigen lichaam. (dissociatie) (dit is intussen met veel oefenen opgelost)
? Angstgevoelens
? Woede: angst voor eigen woede, blijven steken in woede.
? Emotioneel overreageren als reactie op het nooit erkend zijn in eigen gevoelens .?Als ik harder roep zullen ze me misschien wel ooit eens serieus nemen? met het omgekeerde resultaat.
? Voor anderen zorgen (parentificatie).
? Alleen negatieve dingen komen binnen, positieve ervaringen worden niet opgenomen.
? Counterfobisch gedrag: opzoeken van gevaar en uitlokken van agressie.
? Te grote openheid.
? Problemen betreffende grenzen, zowel begrensd worden als eigen grenzen niet kennen.
? Somatisatie (Lichamelijke klachten of aandoeningen waarbij de patiënt zelf een psychische oorzaak uitsluit, daarvan niet wil weten en/of die hevig ontkent.
? Moeite met het reguleren van afstand en nabijheid ten opzichte van de ander
? Extra kwetsbaarheid met betrekking tot verlies
? Versterkte bindingsangst
? Schijnautonomie, in wezen omdat men zich niet durft toe te vertrouwen aan de ander
? Veel geld uitgeven
? Gebrekkige ontwikkeling van het inlevend vermogen en het vermogen tot reflectie (dit kom ik elders juist tegengesteld tegen: hoogsensitief - ik geloof niet dat ik dit punt herken als gebrekkig)
? Moeite met omgaan met kritiek


Een indrukwekkende lijst. En veel aannemelijker dan ADHD, hoewel veel klachten overeen komen. De chaos zie ik hier niet, zag ik wel in die andere lijst.

Maar er is nog iets anders.
Al sinds mijn dertigste (en vermoedelijk al veel eerder), heb ik een afwijking aan mijn hypofyse. Ik heb hyperprolactinemie.
En je weet hoe het is met ADHD hé? Je hebt het als je aan een aantal kenmerken voldoet, die tezamen vallen onder de noemer ADHD, EN als je geen andere (fysieke) aandoeningen hebt die verantwoordelijk kunnen zijn voor die verschijnselen.

En wat is het lijstje bij hypofyse-aandoeningen?
Bij te hoog prolactinegehalte:

? door het hoge prolactinegehalte gaan de borsten soms melk afscheiden
? het uitblijven of onregelmatig worden van de menstruatie
? mogelijke onvruchtbaarheid
? minder zin om te vrijen (minder libido).
? doordat de eierstokken minder oestrogeen aanmaken kan osteoporose (botontkalking) ontstaan
? veel vrouwen krijgen last van neerslachtigheid en/of geïrriteerdheid
? door een tekort aan vrouwelijke geslachtshormonen neemt het risico op hart en vaatziekten mogelijk toe.
? Hoofdpijn (niet per se, maar de hypofyse kan op de oogzenuw drukken)
? Problemen met zien (alweer, niet per se, maar via de oogzenuw kunnen problemen ontstaan)
? Uitval van andere hormonen
? Vermoeidheid
? Emoties
Wanneer de hormoonhuishouding verstoord is, raakt ook het gevoelsleven ontregeld. Mensen kunnen erg emotioneel worden, of snel aangebrand, het 'korte lontje'. Mensen kunnen hier vaak niets aan doen en hebben het zelf vaak niet in de gaten. Voor de omgeving is het wel merkbaar. Iemand is anders, onredelijker, sentimenteler, moeilijker om mee te leven dan vroeger.
? Veel mensen met een hypofyseaandoening worstelen met depressieve gevoelens en stemmingswisselingen.

Mijn prolactinegehalte was de laatste dertig jaar tussen de twee en de tien keer zo hoog als het zou moeten zijn. Ik was niet onder behandeling bij een specialist. De medicijnen die er zijn, onderdrukken de verschijnselen maar doen niets aan de kwaal: het prolactinoom. Eens per jaar liet ik mijn prolactinegehalte meten, en om het jaar werd er een blikveldbepaling gemaakt bij de oogarts. Nu ben ik toch maar weer eens naar een endocrinoloog gegaan. Want het rijtje van hierboven, daar werd zo'n twintig, dertig jaar geleden niet over gesproken. Libidoverlies? Mevrouw, vrouwen hebben geen libido laat staan dat ze het kunnen verliezen...

Nu ik bij de endocrinoloog ben, was mijn prolactinegehalte overigens voor het eerst in dertig jaar normaal. Tuurlijk. Ik heb intussen een MRI-scan gehad van mijn hoofd (wat een herrie!!!!) en de gegevens van de oogarts zijn ook doorgestuurd naar de endocrinoloog. Ben benieuwd wat er verder uitkomt.

Maar ADHD? Neeeee... ik geloof daar niet meer zo erg in.

No feedback yet

In het AD van 13 maart 2010 stond een uitgebreid artikel over polyamorie van Yoeke Nagel met daarbij een interview met ons.
En een artikel in de Impulsief van mei 2010

6 voeten in een ledikant is het blog van drie mensen: Con, Christa en Henk. Sinds een paar jaar wonen we in Nieuwolda, halverwege Winschoten en Delfzijl. Het 6-voeten-ledikant is geen standaardbed en ons leven verloopt ook niet altijd via standaardpaden. Daarover schrijven we in dit blog. Als je denkt dat je daar moeite mee hebt, moet je dit blog misschien maar niet lezen.

Poldergekwetter

Geschreven door:

Search

XML Feeds

blogsoft