« Genieten van wat je doetJurk »

Wegloper Whisky

Permalink 11/11/15 11:24, by christa, Categories: Christa

Drie uur gisterenmiddag. Ton en ik komen thuis van de tandarts. Ton kijkt nog even in de brievenbus of er post is en ik laat de deur openstaan ipv hem aan te duwen. In die viertiende van een seconde ziet Whisky zijn kans schoon en glipt weg.
Con ligt in bed te rusten en Henk en ik kijken een Midsomer Murders. We missen Whisky niet, denken dat die bij Con ligt. Anderhalf uur later gaat Henk even naar de huisarts om medicijnen te halen. Ook dan ziet hij Whisky niet, dus die is op dat moment niet in de buurt want dan had hij wel gereageerd op de auto. Snel daarna missen we hem.

Henk maakt een zoekrondje, Con en ik mobiliseren FaceBook. Vanaf dat moment gaat zo ongeveer iedere tien minuten een van ons even buiten kijken of hij al terug is.

Om acht uur maakt Con het hekje bij de voordeur los en zet het op een flinke kier, zodat hij zelfstandig de tuin in kan als hij bij de voordeur komt. De twee andere honden zullen daar zeker in het donker niet komen. Gelukkig niet, anders zijn we die dadelijk ook nog kwijt!

Kwart over tien gisterenavond. Ik stond op het punt om nog een keer een rondje te gaan maken om te kijken of ik Whisky ergens zou zien of horen. En daar kwam hij de kamer binnengeslopen. Staart tussen de poten, kop naar beneden, door- en doornat. Hij sprong op de bank en ging in een hoekje liggen. Wilde niet naar me toe komen toen ik een handdoek had gepakt, was helemaal timide en onder de indruk.

Ik heb hem flink drooggewreven - ook 'buikie bloot'. Maar ooooo, wat was het een zielig hondekind. Daarna heeft hij wat gegeten en ging hij weer op de bank liggen. Dicht tegen Henk aan.

Er zijn een paar scenario's, maar dat hij in het Termunterzijldiep heeft gelegen, is duidelijk. Het meest aannemelijke is dat hij, toen het hekje nog niet open stond, geprobeerd heeft om om het hekje om via de wallekant in onze tuin te komen. Dat kan niet, want het hekje loopt door tot in het water (dankjewel Jeroen). Als hij toen in het water terecht is gekomen, heeft hij geprobeerd er bij ons in de tuin weer uit te komen, maar dat kan niet. Daarvoor is de wallekant te hoog.
Of hij is ergens een tuin ingelopen, waarna iemand de poort heeft dichtgedaan zodat hij alleen via het water weg kon komen.

Hij is in ieder geval weer terug.

No feedback yet

In het AD van 13 maart 2010 stond een uitgebreid artikel over polyamorie van Yoeke Nagel met daarbij een interview met ons.
En een artikel in de Impulsief van mei 2010

6 voeten in een ledikant is het blog van drie mensen: Con, Christa en Henk. Sinds een paar jaar wonen we in Nieuwolda, halverwege Winschoten en Delfzijl. Het 6-voeten-ledikant is geen standaardbed en ons leven verloopt ook niet altijd via standaardpaden. Daarover schrijven we in dit blog. Als je denkt dat je daar moeite mee hebt, moet je dit blog misschien maar niet lezen.

Poldergekwetter

Geschreven door:

Search

XML Feeds

blog tool