« En zo gaat dat danGuus »

Wandelen met de honden

Permalink 06/02/12 21:00, by Con, Categories: Con

Voor Charlie begint de pret al als de scoot uit de schuur gereden moet worden. Dan zit hij gelijk op de plank en wacht geduldig de dingen die gaan komen af.
Guus loopt wat zenuwachtig heen en weer en houdt ons in de gaten.
Als ik uit het hek ben moet Charlie eerst maar wat plasjes doen want ik wil niet dat ie over mijn klompen piest omdat die nog niet alles kwijt is.
Bij de hoek van de dijk mag Charlie weer op de plank en wacht Guus geduldig tot ik de riem heb aangekoppeld. Het gaat dan in gestrekte draf naar de KW3weg, de scoot op vol vermogen en Guus misschien ook maar weet me toch makkelijk bij te houden.

Op de KW3weg even gestopt om Charlie van de plank te schoppen en Guus te bevrijden. Ook dan weer, hij wacht rustig af tot ik eindelijk de riem los heb.
Heel langzaam richting zorgboerderij gereden. Gewoon midden op de weg. Terwijl de heren alle tijd hebben om te snuffelen. Het is dan heel leuk om te zien hoe verschillend ze snuffelen. Charlie heel bedeesd zo van "Mevrouw Boterbloem, mag ik misschien wel even aan u ruiken?" terwijl Guus de onrust van een terriėr heeft en het hele terrein gisterochtend al besnuffeld had willen hebben.
In de buurt van de zorgboerderij ben ik omgedraaid want toen bleef Charlie steeds verder achter (ik heb maar hele kleine beentjes hoor papa"), het was dan toch ook al bijna een half uur.
Charlie op de plank en op driekwart vermogen terug naar huis gereden. Dat heeft Guus de hele tijd bij kunnen houden maar hij ligt nu wel naast me te slapen.
Ik heb ook wel onderweg genoten ondanks dat je wel op het, weinige, verkeer moet letten.
Wel een paar keer gedacht in zo'n zeurderige vrouwenstem : "als de kinderen het naar hun zin hebben nou..... dan heb ik het ook wel wat zo'n beetje naar mijn zin".

Baaaaaaaaaasssssssss

No feedback yet

In het AD van 13 maart 2010 stond een uitgebreid artikel over polyamorie van Yoeke Nagel met daarbij een interview met ons.
En een artikel in de Impulsief van mei 2010

6 voeten in een ledikant is het blog van drie mensen: Con, Christa en Henk. Sinds een paar jaar wonen we in Nieuwolda, halverwege Winschoten en Delfzijl. Het 6-voeten-ledikant is geen standaardbed en ons leven verloopt ook niet altijd via standaardpaden. Daarover schrijven we in dit blog. Als je denkt dat je daar moeite mee hebt, moet je dit blog misschien maar niet lezen.

Poldergekwetter

Geschreven door:

Search

XML Feeds

powered by b2evolution free blog software

©2018 by admin

Contact | Help | Blog skin by Asevo | blogsoft | webhosts | blog ads