« Een rustige treinreisBaukje en de Brinta »

Nog een keer in de cel

Permalink 08/12/13 13:57, by christa, Categories: Christa

Afgelopen zaterdag was het weer zo ver. Na elf jaar belandde ik voor de tweede keer in mijn leven op het politiebureau in Rijswijk. Het wordt een lang verhaal deze keer.

De situatie verschilde niet zo heel veel van de vorige keer. Nu was de ellende bij de apotheek. Ik heb al anderhalf jaar problemen bij de apotheek. Dat ligt niet noodzakelijkerwijs aan de apotheek, maar het ligt per se niet aan mij. Ik slik Efexor en ik kan niet tegen de generieke vorm daarvan, Venlafaxine. Dat wil zeggen: ik kan er wel tegen, maar het effect dat de Efexor op mij heeft, heeft de Venlafaxine totaal niet. Bovendien heb ik last van de ontwenningsverschijnselen die ik ook krijg als ik Efexor een dag (of meer) oversla. Kortom: Ik heb op medische noodzaak de Efexor. Intussen zijn er nieuwe regels vanuit de verzekering en heb ik vorig jaar nog een keer problemen gehad met de Efexor.

Een ander medicijn wat ik al een aantal jaren slik is Pariet. Een maagzuurremmer. Een protonpompremmer om precies te zijn. Sinds mei van dit jaar is er ook een generieke vorm van: Rabeprazol. Zonder overleg kreeg ik in april al geen Pariet meer, maar Rabeprazol. Ik heb dat een maand geslikt en ik heb in geen jaren zoveel last van mijn maag gehad. In mei ben ik dus teruggegaan naar de huisarts en de apotheek om de echte Pariet weer te krijgen. Het probleem van twee huizen wreekte zich deze keer. Ik ben op 13 mei naar de apotheek gegaan om Pariet te bestellen en ik had op 16 mei een afspraak met de huisarts. Als ik de 16e aansluitend naar Zeeland wilde, moest ik de Pariet wel vantevoren bestellen, anders is die niet in voorraad. Ik kreeg van de huisarts een verklaring mee dat ik Pariet nodig heb en een stempel medische noodzaak. Maar ik kreeg de Pariet alleen mee als ik het zelf betaalde. Dat heb ik gedaan, onder protest. Het ingevulde formulier met de medische verklaring kreeg ik mee. Ondanks dat ik vroeg of ze er een copie van wilden maken om in de apotheek te houden, deden ze dat niet.

We hebben de rekening ingediend bij Menzis. Die kregen we niet vergoed, onder vermelding van het feit dat het geen preferent middel is. Con heeft daarna een aantal telefoongesprekken gevoerd met Menzis, we hebben een verweerschrift ingediend en de verklaring medische noodzaak meegestuurd (waarop nadrukkelijk staat dat je die NIET naar je verzekering moet sturen). Uiteindelijk kreeg ik de Pariet gewoon vergoed. Maar niet dan nadat behandelaar 1 was vertrokken bij Menzis met sluiting van het dossier zonder daar ons van in kennis te stellen.

De betaling van de Pariet uit mei vond plaats op 23 juli. De brief waarin die betaling goedgekeurd wordt dateert ook van 23 juli.

Zaterdag was ik bij de apotheek voor mijn medicijnen. Ik had de recepten dinsdag aangevraagd, zodat ik zeker wist dat ze er zouden zijn. Aangezien we volgende week naar Nieuwolda verhuizen (ja toch?), wilde ik zeker weten dat ik daar niet direkt naar een huisarts en apotheek toe hoef.

Ik had om 90 g zalf gevraagd voor mijn voeten. Daarvan kreeg ik 30 g, met twee herhaalrecepten.
De Efexor kreeg ik niet, want die had ik nog voor een maand (klopt, ik vond gelukkig nog een doosje, maar dat was verloren gelopen). Nu begint de paniek.
De Pariet kreeg ik alleen als ik hem zelf betaalde. NEE DUS.

Toen kreeg ik een mailwisseling geprint van 23 juli (let op de datum) tussen Peter Brugge van Menzis en M. Shirmohammadi van Apotheek Huis te Lande. Shirmohammadi schrijft:

De bovengenoemde clint [ik dus] heeft geen ingevulde verklaring van Medische Noodzaak in de apotheek ingeleverd. Alleen op het recept van de huisarts staat M.N. De reden hiervoor is onbekend in de apotheek. Zij [ik dus] had een keer zelf doorgegeven dat de smaak van de preferente middel haar niet bevalt!!!!!!!!.

In n alinea dus drie leugens. Ik had wel een ingevulde verklaring van Medische Noodzaak in de apotheek ingeleverd, maar die weigerde de apotheek. De reden waarom ik Pariet wilde ipv de generieke vorm is omdat de generieke vorm lang zo goed niet werkt als de echte Pariet - en ik de generieke vorm een maand geprobeerd heb (voorwaarde voor het krijgen van de echte vorm). En ik zou hebben geklaagd over de smaak! Ik slik pillen sinds mijn twintigste of nog langer. Ik proef niet wat ik slik. Ik heb ooit gesproken over de twee verschillende smaken van Gaviscon (een middel om een zuuraanval een beetje te beperken). Gaviscon is er in twee smaken en ik geef de voorkeur aan die met anijssmaak.

Ik heb die mail vluchtig bekeken, en gelukkig op dat moment in de apotheek niet de leugens gezien die er in staan. De situatie liep zo al genoeg uit de hand. Ik raakte steeds verder in paniek omdat ik mijn medicijnen niet kreeg en omdat er weer eens iets mis was met de vergoedingen. Dat is nu denk ik de vijfde keer bij de apotheek en ik slaagde er deze keer niet in mijn paniek te bedwingen. De cascaden weigerden dienst (vertaling van 'a cascade failure' bij een aflevering van Star Trek Voyager). Henk is naar huis gereden om het formulier Medische Noodzaak te halen. In de tijd dat hij weg was kwam de politie. Ik kon me niet legitimeren, want mijn pasjes lagen in de auto - waar Henk mee weg was.

Een van de agenten heeft me tot drie keer toe gezegd dat ik me niet zo moest aanstellen. Dat helpt geweldig als je een paniekaanval hebt. NOT.

Ik moest de apotheek verlaten. Ben voor de deur op de stoep gaan zitten omdat ik op Henk wilde wachten. Dat mocht ook niet. Dus werd ik aangehouden en moest mee naar het bureau.

Daar heb ik anderhalf uur in de cel gezeten. Ik ben na een tijdje yoga- en ademhalingsoefeningen gaan doen om rustig te worden, want ik bleef huilbuien krijgen en bovendien ging ik met mijn hoofd bonken tegen de muur. Ik ben dus eerst midden in de cel gaan zitten en later gaan liggen omdat ik geen ruimte in mijn borstkas kon maken om adem te halen.

En toen ik daar zo lag dacht ik: heee... een kleine, prikkelarme ruimte. Voor mij alleen. Met een dichte deur tussen mij en de wereld. Je moet er wel wat voor over hebben, maar dan heb je ook wat.

Ik heb gisteren een mail met bijlagen gestuurd naar Apotheek Huis te Lande en Menzis, naar de mensen die de mail wisselden op 23 juli. Con is nu aan het bellen met Menzis. Henk gaat morgen naar de apotheek voor mijn medicijnen.

wordt wellicht vervolgd

No feedback yet

In het AD van 13 maart 2010 stond een uitgebreid artikel over polyamorie van Yoeke Nagel met daarbij een interview met ons.
En een artikel in de Impulsief van mei 2010

6 voeten in een ledikant is het blog van drie mensen: Con, Christa en Henk. Sinds een paar jaar wonen we in Nieuwolda, halverwege Winschoten en Delfzijl. Het 6-voeten-ledikant is geen standaardbed en ons leven verloopt ook niet altijd via standaardpaden. Daarover schrijven we in dit blog. Als je denkt dat je daar moeite mee hebt, moet je dit blog misschien maar niet lezen.

Poldergekwetter

Geschreven door:

Search

XML Feeds

powered by b2evolution CMS