« Murphy woont in NieuwoldaBlubberboys »

Het echte verhaal van de Baggerboys

Permalink 05/27/13 20:02, by christa, Categories: Christa

Het echte verhaal van de Baggerboys speelt zich af in Zeeland en niet in Leiden. Pasen 1999. Con en ik kamperen in een stacaravan op een kleine natuurcamping. Goede vrijdag is prachtig. 20 graden, warm en zonnig.

Let wel: wij zijn geen kampeerders.

Kingston de Cavalier en Donny the Yorkshire Terrier. Twee kleine, langharige hondjes. Langharig, tenzij ze net bij de kapper waren geweest en dat was die pasen nog niet het geval.

00_borstelen

Ik schreef toendertijd in een van de nieuwsgroepen (en ik heb het een klein beetje aangevuld):

Toen we gisteren aankwamen (Goede Vrijdag dus)was het heerlijk weer. De hele weg met het dakje open kunnen rijden (de Berlingo heeft een soort "eend" dak).
De caravan is klein, maar we zijn ook geen kampeerders. De hondjes vinden het wel leuk, maar die vinden alles leuk zolang we het maar met z'n allen doen.

De caravan is nat van binnen. De vochtvreter is omgevallen toen hij gisteren op zijn plek werd gezet. Jammer, maar iets openzetten helpt. Het veld ligt vol pasgemaaid gras. Ruikt lekker.

De enorme regenbui vannacht had nog iets genoegelijks. Luisteren naar dat staccato geroffel op een dakje vlak boven je. Dat het bed met name voor Meneer Kâh aan de korte kant was, ach... dat went wel. En dat een eenpersoonsdekbed met z'n tweeen altijd een
koude rug oplevert... kniesoor die daar op let... maar het houdt je wel wakker, dat wel.

Om een uur of tien vanochtend ging het weer regenen. En het bleef regenen. Dat betekent dat het veld waarop we staan ook nat is. En het losse gras. En de hondjes. Laag op de poten en lang haar. Ze slepen al het losse gras van het veld naar onze voortent.

Ik had een hele wasmand met badhanddoeken bij me. Con vroeg nog: moet dat wel? Ja, nog meer, zei ik.

Halverwege de dag zijn alle handdoeken nat en kan ik de hondjes niet meer droog krijgen (en mijn gympen ook niet) en besluiten we naar huis te rijden.

Erwin Krol heeft zijn excuses aangeboden.

No feedback yet

In het AD van 13 maart 2010 stond een uitgebreid artikel over polyamorie van Yoeke Nagel met daarbij een interview met ons.
En een artikel in de Impulsief van mei 2010

6 voeten in een ledikant is het blog van drie mensen: Con, Christa en Henk. Sinds een paar jaar wonen we in Nieuwolda, halverwege Winschoten en Delfzijl. Het 6-voeten-ledikant is geen standaardbed en ons leven verloopt ook niet altijd via standaardpaden. Daarover schrijven we in dit blog. Als je denkt dat je daar moeite mee hebt, moet je dit blog misschien maar niet lezen.

Poldergekwetter

Geschreven door:

Search

XML Feeds

blogging tool