« sentimentHet verschil »

Grote jongens huilen niet

Permalink 07/08/11 21:34, by HMM, Categories: Henk

Gvd,

Vandaag ging het gebroed richting Zeeland. Met veel stampij van degene van wie ik het net niet verwachtte: Ach.
En geen kik van degene van wie ik het wel verwachtte: Jeetje.

En wat mis ik ze.

Natuurlijk: ik hoef niet meer uit te laten, bakken te verschonen, eten te geven, kan deuren open laten staan, niemand achter me als ik naar de keuken loop.

Ik zou het wel graag anders willen . Maar dit is de 'minst' slechte manier. Soit. En dus leg ik me daarbij neer.

Telkens als ik in de keuken kom, langs het open vak, waar voorheen het eten stond van het vee, schiet ik vol.
Telkens als ik in de douche gang kom, en geen bakken aantref, schiet ik vol.

Belachelijk.

Nog maar 1x werd ik harder geraakt (vorig jaar mei, maar weinigen zullen dat hebben gemerkt - goed hè?)

Neemt niet weg dat ik het nu heel erg moeilijk heb.

Daar zit je dan, als gvd dominant.

1 comment

Comment from: Con [Visitor]
*****
ConHeel veel sterkte
Grote kerel

En........

Huilen mag

Echt, heus, het mag

Want het zegt vooral dat je mens bent

(((Henk)))

07/09/11 @ 01:03
In het AD van 13 maart 2010 stond een uitgebreid artikel over polyamorie van Yoeke Nagel met daarbij een interview met ons.
En een artikel in de Impulsief van mei 2010

6 voeten in een ledikant is het blog van drie mensen: Con, Christa en Henk. Sinds een paar jaar wonen we in Nieuwolda, halverwege Winschoten en Delfzijl. Het 6-voeten-ledikant is geen standaardbed en ons leven verloopt ook niet altijd via standaardpaden. Daarover schrijven we in dit blog. Als je denkt dat je daar moeite mee hebt, moet je dit blog misschien maar niet lezen.

Poldergekwetter

Geschreven door:

Search

XML Feeds

powered by b2evolution