« BuikpijnNog een keer in de cel »

Een rustige treinreis

Permalink 11/26/13 10:39, by christa, Categories: Christa

Ik stapte als een van de eersten in in Amersfoort in een stiltecoupé, maar de trein liep snel vol. Aan de andere kant van het gangpad zaten twee vrouwen, druk pratend. Daarachter twee tienermeisjes, ook druk pratend.
Zo min mogelijk aanvallend vroeg ik aan de dames naast me of ze wisten dat ze in een stiltecoupé zaten.
Wat dat moest?
Dat betekent dat je niet mag praten.
Zegt wie? Die achter ons praten ook!
Ja, daar ga ik ook aan zeggen dat dit een stiltecoupé is.
Nee, die dames wisten het ook niet, maar nu wel.
Naast me wordt commentaar geleverd. Ik zeg ze dat er een hele trein is waar ze wel mogen praten, maar dat dit nou eenmaal een stiltecoupé is.
Jij hebt niet mijn kaartje betaald toch?
Nee.
Dan bepaal jij niet waar ik zit!

Het is een tijdje stil. De meisjes fluisteren af en toe iets. De conducteur komt langs en ik vraag me af of ik hem zal inschakelen, maar omdat het op dat moment rustig is, zie ik daarvan af. Maar wat later is het toch weer mis. Ondanks mijn oortjes en mijn eigen geluid hoor ik gepraat aan de overkant. Vanaf dat moment weet ik het niet meer helemaal omdat dan de paniek toeslaat. Ik weet dat ik een keer heel hard heb zitten zingen en ook dat ik geschreeuwd heb of ze d'r bek wilden houden en dat dit een stiltecoupé was.

Volgens de overkant ben ik idioot.
Ja dat klopt, maar daar kan ik niks aan doen. Jullie kunnen wel je mond houden of ergens anders gaan zitten.
Ik vraag ze of als de meisje van de brug springen zij er achteraan springen. Ja is het antwoord en ik zeg: dan zal ik jullie een duwtje na geven.

De conducteur komt langs en ik vraag hem, niet zachtjes, of hij de vier dames het concept van een stiltecoupé wil uitleggen.
Er ontstaat een hele discussie natuurlijk. Voor de overkant ben ik de gebeten hond. Maar ik ben echt zo vriendelijk mogelijk begonnen. Want ik weet hoe er op zulke vragen gereageerd wordt.
De conducteur vertrekt weer. De meisjes zijn intussen verhuisd of uitgestapt. De dames grommen nog wat na. Dan gaat een man verderop in de coupé uitgebreid zitten telefoneren.Uiteraard vertel ik hem dat telefoneren hier ook niet mag, maar hij wijst alleen maar op zijn voorhoofd.
Intussen ben ik bijna aan het eind van al mijn emoties (ja ik weet het, ik reageer nou eenmaal veel te heftig). Ik zit te beven en te shaken en kan nog met moeite voorkomen dat ik in huilen uitbarst.

De conducteur komt terug en vraagt of het nog goed gaat. Nee, zeg ik, want die man daar heeft intussen ook nog een telefoongesprek gevoerd.

Behalve de vier aan de overkant en ik zitten er nog minstens acht of tien mensen in deze coupé. Maar niemand bemoeit zich ermee of helpt me (ook niet in het begin). Laat dat gekke wijf de kastanjes maar uit het vuur halen.

We zijn in Den Haag. Ik wacht tot iedereen is uitgestapt. De conducteur loopt met me mee richting uitgang en we praten wat over het voorval. Een volgende keer zal ik direct de conducteur waarschuwen. Hij kan dan een waarschuwing geven en bij herhaling zelfs een boete uitdelen. Dat is waarschijnlijk een betere strategie.

Morgen eerste klas terug. Maar dat is geen garantie op een rustige treinreis. Helaas.

1 comment

Comment from: HMM [Member] Email
HMMDat niemand je helpt is eigenlijk erg kwalijk. Zoiets als toekijken hoe iemand verzuipt
11/26/13 @ 10:46
In het AD van 13 maart 2010 stond een uitgebreid artikel over polyamorie van Yoeke Nagel met daarbij een interview met ons.
En een artikel in de Impulsief van mei 2010

6 voeten in een ledikant is het blog van drie mensen: Con, Christa en Henk. Sinds een paar jaar wonen we in Nieuwolda, halverwege Winschoten en Delfzijl. Het 6-voeten-ledikant is geen standaardbed en ons leven verloopt ook niet altijd via standaardpaden. Daarover schrijven we in dit blog. Als je denkt dat je daar moeite mee hebt, moet je dit blog misschien maar niet lezen.

Poldergekwetter

Geschreven door:

Search

XML Feeds

powered by b2evolution CMS

©2017 by admin

Contact | Help | Blog skin by Asevo | blog software | web hosting