« Dat durf je toch nietOnderweg »

Dinsdagavond

Permalink 06/15/11 02:20, by Con, Categories: Con

Even voor zeven is het dan eindelijk zover.
Een stationcar komt aanrijden, eentje waar je medelijden mee moet hebben zover zijn de veren ingedrukt, en de twee jongens stappen uit.
Het begin van de verbouwing.

Helaas ging er nog een drukke dag aan vooraf want in de voorbije dagen was er de discussie of de tegelwand in de keuken er nou wel of niet af moest.
Uiteindelijk natuurlijk wel omdat dat gewoon beter is.
En dat houdt dus in dat er toch tegels moeten worden uitgezocht. Ik had deze rode in de garage gezien
tegel rood/wit
en terwijl ik de schat in de schuur aan het bekijken was kwam daar ook een mooie grijs/cremè tegel naar boven.
tegel wit/grijs
Dan komt het grote punt: ik heb geen idee van wat wel of niet bij elkaar hoort en/of past. Gelukkig Ton wel maar die keurt gelijk de rode tegel af want Christa had gezegd dat ze oud-blauw en cremè in de keuken wilde. Gelukkig gaf ik toch de foto's door en ze vond die rode tegel ook mooi. Dan maar cremè en steenrood. Probleem bijna opgelost want ik wist dan wel welke tegel ik wilde ik had er toch maar 44 en als ik ging rekenen had ik er toch 90 nodig, misschien iets minder maar toch niet al te veel minder.

Ton en ik togen 's middags naar de Gamma, maar daar waren alleen maar grote tegels en van de kleintjes in mijn maat wel wit maar dat was het dan ook. Wel het randje dat in de badkamer zit maar niet doorloopt. En helaas zal de badkamer het volgende gevecht gaan worden als deze verbouwing klaar is.

Verhuisdozen waren er ook al niet meer alleen nog zware lasten dozen. Nou neem er daar dan maar 5 van mee want die ik nu met boeken heb gevuld zijn veel te zwaar. Gamma was het dus niet.

Op naar de tweede, de Terra Nova (die allang niet meer zo heet), maar bij het uitrijden bij de Gamma stuitte we eerst op de Hoop. Helaas die deed zijn naam geen eer aan want die deed alle hoop vervagen: de tegels waren van een failliete fabriek. De tegel die de man aanbood als vervanging sloeg echt nergens op. Dat kon ík zelfs zien. Dus dan toch maar naar Terra Nova. Gelukkig een kort bezoek want die deden niet meer in tegels.

Naar de Karwei. Die had dan wel niet de tegel die ik wilde hebben maar wel eentje die zeer goed als alternatief kon dienen. Na wat heen en weer 'gepraat' toch maar besloten dat Christa en ik samen met Ton vrijdag alsnog gaan kijken en kiezen.

Helaas de tegeltrip was voor niets maar we moesten volgens Ton ook nog wat boodschapjes doen. Die hebben we gelijk maar gedaan bij de Aldi, een verhuisdoos vol snoep en koekjes, geen bier voor Ton want de kratten ware niet binnen gekomen maar wel nog wat extra keukenrollen voor het inpakken.

En zo duurde een tripje waar ik dacht nog geen uur voor nodig te hebben toch wel weer 3 uur. Pa zou voor het eten zorgen dus terwijl die nasi aan het klaarmaken was kon ik even slapen want ik was toch wel heel moe. Pa was lief want over een maaltijd die hij normaal in een half uurtje klaar heeft deed hij nu toch bijna anderhalf uur. Dat had ik nodig.

Ja en toen waren daar de jongens.
Het autootje werd uitgepakt en toen werd wel duidelijk waarom hij het zo zwaar had. Die van ons zou het nog wel wat veel hebben gevonden.
Twee tellen nog even kortsluiten wat er gedaan moest worden en gelijk aan de slag.
De een in de voorkeuken, binnenkort de utilityroom/vestibule, en de ander in de achterkeuken, binnenkort de enige keuken. Ja, die tegels in de achterkeuken moesten er af en die waren er dan ook snel echt af. Ze zaten op gips. "Je moet geen gips gebruiken op een natte muur" wordt er gebromd. De tegeltjes onder de aanrecht geven meer weerstand.

Terwijl ik dat aanschouw, even tussendoor nog wel naar voren gebruld dat de bovenkastjes heel moeten blijven, krijg ik ook de vraag waar de hoofdkraan zit. In de gangkast en meer hoefde hij niet te weten. Hij komt wel even later terug om bij ons het water te checken. Ja echt hier geen water. Vraagt nog een waterpomptang aan z'n kameraad maar komt al snel met de 'prettige' mededeling dat de hoofdkraan vastgeroest zit en dat ik daarvoor de waterleiding moet bellen. Die komen hem dan vervangen. Oeps, dat wordt dagen vertraging, maar aangezien alleen het aanrechtblad hoeft te blijven zitten wordt de rest van het aanrecht gewoon er onderuit weg gebroken. Heel vakkundig en heel netjes.
Zelfs pa heeft dat door op een van zijn weinige tochtjes door het huis. "Ze maken alles weer schoon!".

Wel vertrouwt hij me toe dat hij bloednerveus is en eigenlijk aan een borrel toe is. Gelukkig was die ook nog in huis. Hij had van mij de hele fles leeg mogen drinken maar een glaasje was voorlopig genoeg. Gelukkig maar, want er zaten nog maar twee glaasjes in.

Als ik na een tijdje weer de voorkeuken in kom zie ik dat onder het aanrecht die @#$!^%&*(&^% vermaledijde blauwe tegeltjes nog zijn blijven zitten. Wat een ellende was dat die er 20 jaar geleden er met de hand uitbikken. Even later blijkt dat de huidige pneumatische hamer er toch ook wat problemen mee heeft.

Als ze dan na tienen weg gaan hebben we in de keuken een mooie gladde muur, klaar voor mooie tegels en de muur en vloer onder de aanrecht voor zijn ook vlak. Wel de beslissing genomen dat we aan die ruimte verder geen tegels verspillen want in het hoekje voor de schoonmaakspullen liggen nog tegels en verder komen er alleen maar apparaten. Een verspilling van tijd, werk en tegeltjes.

Even met z'n drieën uitpuffen en naar bed.
Morgen weer een invasie maar eerst de 'rommel' boven uit de kamertjes halen. Gelukkig hebben de jongens al wel gezegd dat ze alles wat er nog zit zullen wegbreken en het raam uitkiepen.
Dan zullen Ton en ik voor het eerst in heel lange tijd weer eens op dezelfde kamer slapen. Ik hoop dat hij niet snurkt en ik wel kan slapen.

1 comment

Comment from: Margriet [Visitor]
MargrietPfff. Leuk he... Verbouwen... Maar het eindresultaat is het vast waard dat het nu afzien is! Succes ermee!
06/15/11 @ 10:57
In het AD van 13 maart 2010 stond een uitgebreid artikel over polyamorie van Yoeke Nagel met daarbij een interview met ons.
En een artikel in de Impulsief van mei 2010

6 voeten in een ledikant is het blog van drie mensen: Con, Christa en Henk. Sinds een paar jaar wonen we in Nieuwolda, halverwege Winschoten en Delfzijl. Het 6-voeten-ledikant is geen standaardbed en ons leven verloopt ook niet altijd via standaardpaden. Daarover schrijven we in dit blog. Als je denkt dat je daar moeite mee hebt, moet je dit blog misschien maar niet lezen.

Poldergekwetter

Geschreven door:

Search

XML Feeds

free blog software

©2018 by admin

Contact | Help | Blog theme by Asevo | multiple blogs | webhosting