het is na middernacht.

mijn gelieven halen me toch op (zouden eerst overblijven in Zeeland).

en ik ben weer compleet.

deze dag had zo anders kunnen zijn. moeten zijn.

ik klaag niet. bijna ontdooid. mijn gelieven zijn er weer.

Vrijdag.

Bloedhete dag. Stralende zon.

Ik voel me koud.

Mensen om me heen lachen.

Ik voel me alleen.

Het bruidspaar straalt ook. Ik ben blij voor hen.

Ik voel pijn.

Man en vrouw, nu.

Ik voel me incompleet.

Voor de foto moet ik lachen. Mag ik niet somber kijken. Daar slaag ik net in.

Ik voel me niet geweldig.

Geweldig feest. Veel lawaai-muziek. Drukte ook. Ik kijk. En observeer.

Ik voel me koud. Ik voel me alleen. Ik voel pijn.

Het is een speciale dag.

Ok. We hebben nu een wereld zonder geweld. Zonder afgunst. Zonder misdaad.
Dus ook: zonder leger, zonder politie, zonder geheime diensten.

We werken wel, maar alleen om ons 'aandeel' te leveren, en omdat iedereen dat doet is het erg weinig. We verdienen niet, want geld is niet nodig, maar wel nodig om goederen te kopen die we zelf niet hebben. Landen hebben we ook niet, want ook nationalisme is omgebogen: tot een wereldburgerschap. Dus ook geen inburgeringscursus nodig.

We hebben een dermate hoge innerlijke beschaving dat we (altijd) van spullen afblijven die niet van ons zijn. (mochten we iets onbeheerd ergens aantreffen).
Deuren hoeven niet op slot.

We hebben wel een verdedigings systeem. Want anders zijn we een gemakkelijke prooi voor 'anders denkenden'. Aliens, zeg maar. Maar dat systeem is vanuit een centraal punt te bedienen, en is onfeilbaar (tot nog toe is het nog niet getest hoeven worden). Ik ga dat systeem ook niet uitleggen, want anders worden we alsnog een prooi .

Wat we ook hebben is, natuurlijk, geboortecontrole. Want wij hebben (door al die lelijke zaken die er niet meer zijn) ons kunnen concentreren op wetenschap. Bedreigende ziekten zijn er nauwelijks. Geweldconflicten helemaal niet (meer). Religieuze fundamentalisten zijn dat alleen nog maar in debat. En in hun eigen leefomgeving. Dus moeten we zorgen dat we er (nooit) met teveel komen.
Wat we ook hebben is de mogelijkheid er zelf uit te mogen stappen. Jawel, in overleg. Want er zijn meestal wel nabestaanden. Maar we hoeven geen honderd commissies langs, we hoeven ons niet te laten onderzoeken of we echt wel die ondraaglijke pijnen hebben.
Gewoon: genoeg is genoeg. En dat mag je zelf bepalen.

En dan is er nog iets uitmuntend geregeld, maar daar ga ik later nog eens op in. Dat is nu nog een open deur.

Al met al .... een fijne (leefbare) wereld ????

Zonder kwaad is er geen goed.
Maar stel je nu eens voor: geen misdaad, geen afgunst, geen moorden, geen oorlog, geen (macht)misbruik. Kortom: geen slechtheid.

Wat maakt het dan uit hoe het goede heet?

Gewoon, en dan voor diegenen die het niet (willen) begrijpen:

ik houd van mijn (kreupele) (zieke) (koortsige) (stomende) lieverds.
Mijn TWEE partners. MIJN gelieven.

Dat is wellicht tegen het zere (sorry Con) been, maar dat moet dan maar.

Ik wil dit gezegd hebben!

In de eerste kamer is een voorstel om gehandicapten in het hele land gratis te laten parkeren afgewezen.

Tegenstemmers waren voor mij geen onverwachte partijen: CDA, VVD, ChristenUnie, SGP. Maar ook D66 stemde tegen. Dat is jammer.

Ik heb ze geschreven dat het jammer is dat ze tegenstemden. En dat hun stem in dit geval geen doorslag had gegeven in de stemming, maar dat ze mijn stem in ieder geval niet krijgen bij de komende verkiezingen.

Dat geldt ook voor Con en voor Henk.

door kerkelijke figuren.

We hebben USA, Ierland, Duitsland en nu ook Nederland. Schande. Natuurlijk.

Maar nu de hypocrisie:
In ELK systeem waar sprake is van een onevenredig groot verschil in rang/stand/gezag zul je dit tegenkomen. En niet alleen bij kinderen. Ook bij volwassen ondergeschikten.
In het leger, politie, (elke) kerkelijke organisatie, padvinderij, grote- en kleine bedrijven. Iedereen die afhankelijk is van personen ver bovem hem/haar is een potentieel slachtoffer.
De dader (beide geslachten, hoor) waant zich veilig en onaantastbaar: een goed nederlands spreekwoord zegt: power corrupts, absolute power corrupts absolutely.
Dus het komet gewoon overal voor. Het is wachten op de moed van de slachtoffers om zich te melden. En die zijn er, helaas, in legioenen.
En dan heb je een paus die er van wist (normen en waarden?), dan heb je commandanten die geen smet op het blazoen dulden, dan heb je presidenten die sigaren laten roken (hoewel ik dit specifieke geval een grensgeval vind).

Let wel: er zijn ook ondergeschikten die seksuele gunsten gebruiken om zelf hogerop te komen. En er zijn ook gevallen waar van een wederzijdse aantrekkingskracht sprake is.

Maar bij kinderen kun je daar niet van spreken. Van ondergeschikten die afhankelijk zijn (promotie/inkomen) kun je daar niet van spreken.

Kortom: een schande

Het is nu een jaar geleden dat mijn moeder, toch wel onverwachts, overleed.

Ik denk nog aan je, ma!!

Mijn gelieven zijn naar bed. Al een uur, of zo.
Moeten morgen vroeg op.
Koptelefoon op, en luisteren naar een heel fijne verzameling muziek.

Zonet een lied van Robert Long: Vanmorgen vloog ze nog.
Prachtig.

Natuurlijk is dit een uitgelezen moment om te peinzen. Dat ik hoe langer hoe meer geen dieren (zelfs insecten krijg ik een probleem mee)meer kan doden, of dat ook maar zien.
Toen ik nog jong was, hehe, vond ik jacht mooi. Vond ik schieten fantastisch. Nog wel, hoor. Kleiduiven. Kermis.
En dan zie je de beelden van geitenhouderijen, van varkens, van kippen, van koeien. Walgelijk. Omdat een enkele ouderling (letterlijk?) die toch al last had van diverse kwalen, het niet meer redde.
Maar ook, denk ik dan maar, omdat er lieden zijn die rommelen met het voer voor die beesten. Gewoon om een paar centen. (kunnen ze die er niet bij afschieten? Oh nee ... gaat met een spuitje. Ook goed.

Maar zoals alles bij mij: ik drijf het door. Enkele dagen per jaar heb ik de slakken dans (om die te ontwijken op hun nachtelijke tocht naar ???? ). Of heb je wat meer lieveheersbeestjes. (is het duidelijk dat ik op 6-hoog woon?).

Enfin ... daarnet nog een Celine Dion (Feliz Navidad): niet alle muziek is geweldig .....

Wetenschappers zijn net mensen.

Er zijn mensen die dwepen met wetenschap.
Je kunt niets beweren zonder een of ander onderzoek aan te halen. Afhankelijk van wie dat onderzoek uitvoerde wordt het beweerde dan al of niet voetstoots aangenomen.

Er zijn ook mensen die wat kritischer zijn. Die het beweerde ook wetenschappelijk benaderen:
Open, zonder vooroordeel, nuchter.

archeoloog Ruud van Veen:
Want iemand die meent dat de ‘officiële’ wetenschap niet gewantrouwd mag worden beschouwt haar dus als een soort religie en zal heel veel van zijn kennis, zo niet alles, op gezag aangenomen hebben. Een verbod op het wantrouwen van de wetenschap is dan ook wel nodig om het geloof er in te houden, want wie een kritische blik durft te werpen op de prestaties ervan merkt al snel dat daar heel veel op aan te merken valt. De ‘officiële’ wetenschap heeft bijvoorbeeld geen kans gezien om een geloofwaardige uitleg van het Gallische deel van de Peutinger-kaart te produceren.
(Bron: Semafoor/Ruud van Veen)

Wetenschappers onderling weten ook van wanten, vooral in de wat nieuwere takken van sport: Paleontologie, Psychologie, Genen (DNA), Sterrenkunde.

Neem nu Galilei, de Amsterdamse huisarts du Bois (Javamens), de Australische curator op Witwatersrand univ die te maken had met de vondsten in Sterkfontein, Darwin, Delahaye om er enkele te noemen, die op hun (be)vindingen maatschappelijk werden uitgekotst dan wel geridicuuld.
Soms door religieuze voorschriften, soms door jaloerse collega’s, soms door pure onnozelheid.

Neem nu de gemeente Nijmegen: die in een kort bestek (65 jaar) haar 700, 1800, 1850 en 2000 jarig bestaan vierde. Waarvan alleen het eerste de enige juiste is.
Maar wel hun archivaris (Albert Delahaye) die dit ontdekte (eerste klokkenluider?) de laan uitstuurde.

De lijst is eindeloos, hoor. En op veel wetenschappelijke terreinen.

Hebben we dan niets aan wetenschap?
Natuurlijk hebben we dat wel. Dat is buiten alle discussie.

Maar …… benader het kritisch. Benader het open, en vaak, met gezond verstand.
Accepteer niet alles klakkeloos en VOORAL niet (alleen) omdat het werd gesteld/onderzocht/verdedigd door iemand van naam.

zonder verdriet geen blijdschap? zonder slecht geen goed?

Ik blijf erbij dat het vinden van mijn gelieven het beste is wat me in dit leven is overkomen.

Ok ... de geboorte van mijn zoon Bill staat daarnaast. Ik was daarbij, bij die geboorte. Grijns ... ook de enige keer in mijn leven dat ik bijna flauw viel. Echt waar. Ik kon me nog net in mijn nekvel grijpen.

Wat me binnen ons huidige gezinnetje zo blij (en gelukkig) maakt is dat ik kan zien wanneer mijn gelieven blij en gelukkig zijn. Door allerlei omstandigheden is dat even geleden, dat ik het echt kon zien, bedoel ik; niet dat ze het niet zijn. Maar dat kunnen zij beter vertellen. Er is (voor mij) niets mooiers dan mijn partners gelukkig zien.

Maar nu het tegenovergestelde:
Vandaag was mijn lieve Christa van slag. Verdrietig. Onrustig.
Oeps ... dat wil ik niet. Ze behoort blij en gelukkig te zijn.
Omdat ik van Mars kom, en doorgaans ook nog Gaelic spreek en Swahili opvang wordt het erg lastig om achter de oorzaak van dat verdriet te komen. Ik doe echt mijn best wel, maar de lange denkpauzes die ik moet inlassen maken het er ook al niet beter op.

Enfin, met horten en stoten komt er iets van een gesprek op gang, en uiteindelijk komt ze ook weer tot rust.
En ik ook.
En dan blijkt dat slaap toch wel een goed medicijn is.

Ik houd wel van je, lief !

En van die mijn andere partner ook, lief.

De politie fouilleert vaker in dit Amsterdamse stadsdeel.

Oogst, onder meer: 3 machinepistolen en 9 handvuurwapens. Tja, een standaard onderdeel voor een avondje uit aldaar.

Dit zie je toch voor je:
Agent: meneer toch. Hier hebt u vast geen vergunning voor. Wij zullen dit apparaat verder voor u in bewaring nemen. Een prettige dag nog verder!

Gefouilleerde:
Brom, Grom ... Verdorie, moet ik eerst weer terug voor een nieuwe anders kan ik niet uit ...
(dit zegt ie niet hardop, natuurlijk)

Nederland is dit jaar opnieuw het land met de meest cliëntvriendelijke gezondheidszorg in Europa. Net als vorig jaar eindigde het op kop van de Europe Health Consumer Index (EHCI), zo is maandag in Brussel bekendgemaakt.

Het doet me sterk denken aan Rijswijk als voetgangervriendelijkste stoplichtenstad in Nederland. Hadden ze zichzelf voor genomineerd en er werd niet gecontroleerd.

De EHCI is een ranglijst van 32 Europese landen, opgesteld aan de hand van zes criteria die belangrijk zijn voor de consument, zoals rechten en voorlichting voor de patiënt, wachttijd voor de behandeling en aanbod van de diensten voor de gezondsheidszorg.

Nederland stond sinds 2005 twee keer op de tweede plaats en twee keer op de eerste.

Lijkt me een typisch gevalletje van: "Je hebt leugens, grove leugens en statistieken".

vanmorgen, nu ja, voor heel veel mensen halverwege de dag, bleef ik wat langer in bed omdat ik mijn droom moest afmaken.
Als je eenmaal wakker bent wordt het allemaal zo gekunsteld ...

Ik droomde namelijk over het clubje dat opkomt voor de verdwenen mensen in Argentinie tijdens het bewind van Videla. Beetje vaag clubje, want die verdwenen mensen hebben namelijk geen stem ... in Nederland hebben ze ook een tak.

Wat wil nu het geval:
Gisteren hebben wij (ik was plotsklaps ook lid) de piloot ontvoerd (je weet wel, die bij Transavia werkt(e), en waar velen wisten wat ie had gedaan - hij was piloot van een helicopter waaruit mensen in zee werden gegooid van grote hoogte die het met videla en de junta niet eens waren. Natuurlijk NA de nodige martel- en verkrachtingspraktijken.
Goed, die piloot hadden wij dus ontvoerd onder de ogen van de spaanse guardia civil en hadden hem opgesloten in een kamertje. Gelijktijdig hadden we in Argentinie een paar kleinkinderen van hem ontvoerd (hij had er toch genoeg) en meegenomen met een klein vliegtuigje.
Natuurlijk was er een geluidsverbinding met dat toestel, zodat iedereen kon meegenieten. Meneer de piloot ook.
Toen eenmaal duidelijk was dat hij wist wat voor kinderen het betrof en hij radeloos door het vertrek banjerde (kamertje was helemaal leeg, en luidspreker achter een raster, deden ze de deur van het toestel open ... tja ... toen hoorden we alleen nog het lawaai van de motoren en wind ... en niet het kermen van de kinderen ...

Nog voor ik dat probleem in mijn slaap kon oplossen werd ik wakker ..........
Je gunt zo'n man toch wat, he?

Het had zo'n mooie zondagochtend kunnen worden!

Ons lief vroeg ons deze week eens na te denken over wat je aan de anderen irriteert.

En dat tijdens het eten, hè.

Na heel veel overpeinzingen en beraadslagingen (met mezelf)kom ik tot de conclusie dat wàt me irriteert gewoon geen naam mag hebben. Zooo klein dat ik me niet eens verwaardig om het te benoemen. Komt nog bij: als ik goed in mijn vel zit, heb ik nergens last van. En als ik niet goed in mijn vel zit, naarmate de gradatie van ongenoegen, heb ik er meer last van.
Ergo ... als ik al een irritatie heb ligt het gewoon aan mezelf.

Lief ... ik kan hier geen lijst van aanleggen.