door kerkelijke figuren.

We hebben USA, Ierland, Duitsland en nu ook Nederland. Schande. Natuurlijk.

Maar nu de hypocrisie:
In ELK systeem waar sprake is van een onevenredig groot verschil in rang/stand/gezag zul je dit tegenkomen. En niet alleen bij kinderen. Ook bij volwassen ondergeschikten.
In het leger, politie, (elke) kerkelijke organisatie, padvinderij, grote- en kleine bedrijven. Iedereen die afhankelijk is van personen ver bovem hem/haar is een potentieel slachtoffer.
De dader (beide geslachten, hoor) waant zich veilig en onaantastbaar: een goed nederlands spreekwoord zegt: power corrupts, absolute power corrupts absolutely.
Dus het komet gewoon overal voor. Het is wachten op de moed van de slachtoffers om zich te melden. En die zijn er, helaas, in legioenen.
En dan heb je een paus die er van wist (normen en waarden?), dan heb je commandanten die geen smet op het blazoen dulden, dan heb je presidenten die sigaren laten roken (hoewel ik dit specifieke geval een grensgeval vind).

Let wel: er zijn ook ondergeschikten die seksuele gunsten gebruiken om zelf hogerop te komen. En er zijn ook gevallen waar van een wederzijdse aantrekkingskracht sprake is.

Maar bij kinderen kun je daar niet van spreken. Van ondergeschikten die afhankelijk zijn (promotie/inkomen) kun je daar niet van spreken.

Kortom: een schande

Het is nu een jaar geleden dat mijn moeder, toch wel onverwachts, overleed.

Ik denk nog aan je, ma!!

Mijn gelieven zijn naar bed. Al een uur, of zo.
Moeten morgen vroeg op.
Koptelefoon op, en luisteren naar een heel fijne verzameling muziek.

Zonet een lied van Robert Long: Vanmorgen vloog ze nog.
Prachtig.

Natuurlijk is dit een uitgelezen moment om te peinzen. Dat ik hoe langer hoe meer geen dieren (zelfs insecten krijg ik een probleem mee)meer kan doden, of dat ook maar zien.
Toen ik nog jong was, hehe, vond ik jacht mooi. Vond ik schieten fantastisch. Nog wel, hoor. Kleiduiven. Kermis.
En dan zie je de beelden van geitenhouderijen, van varkens, van kippen, van koeien. Walgelijk. Omdat een enkele ouderling (letterlijk?) die toch al last had van diverse kwalen, het niet meer redde.
Maar ook, denk ik dan maar, omdat er lieden zijn die rommelen met het voer voor die beesten. Gewoon om een paar centen. (kunnen ze die er niet bij afschieten? Oh nee ... gaat met een spuitje. Ook goed.

Maar zoals alles bij mij: ik drijf het door. Enkele dagen per jaar heb ik de slakken dans (om die te ontwijken op hun nachtelijke tocht naar ???? ). Of heb je wat meer lieveheersbeestjes. (is het duidelijk dat ik op 6-hoog woon?).

Enfin ... daarnet nog een Celine Dion (Feliz Navidad): niet alle muziek is geweldig .....

Wetenschappers zijn net mensen.

Er zijn mensen die dwepen met wetenschap.
Je kunt niets beweren zonder een of ander onderzoek aan te halen. Afhankelijk van wie dat onderzoek uitvoerde wordt het beweerde dan al of niet voetstoots aangenomen.

Er zijn ook mensen die wat kritischer zijn. Die het beweerde ook wetenschappelijk benaderen:
Open, zonder vooroordeel, nuchter.

archeoloog Ruud van Veen:
Want iemand die meent dat de ‘officiële’ wetenschap niet gewantrouwd mag worden beschouwt haar dus als een soort religie en zal heel veel van zijn kennis, zo niet alles, op gezag aangenomen hebben. Een verbod op het wantrouwen van de wetenschap is dan ook wel nodig om het geloof er in te houden, want wie een kritische blik durft te werpen op de prestaties ervan merkt al snel dat daar heel veel op aan te merken valt. De ‘officiële’ wetenschap heeft bijvoorbeeld geen kans gezien om een geloofwaardige uitleg van het Gallische deel van de Peutinger-kaart te produceren.
(Bron: Semafoor/Ruud van Veen)

Wetenschappers onderling weten ook van wanten, vooral in de wat nieuwere takken van sport: Paleontologie, Psychologie, Genen (DNA), Sterrenkunde.

Neem nu Galilei, de Amsterdamse huisarts du Bois (Javamens), de Australische curator op Witwatersrand univ die te maken had met de vondsten in Sterkfontein, Darwin, Delahaye om er enkele te noemen, die op hun (be)vindingen maatschappelijk werden uitgekotst dan wel geridicuuld.
Soms door religieuze voorschriften, soms door jaloerse collega’s, soms door pure onnozelheid.

Neem nu de gemeente Nijmegen: die in een kort bestek (65 jaar) haar 700, 1800, 1850 en 2000 jarig bestaan vierde. Waarvan alleen het eerste de enige juiste is.
Maar wel hun archivaris (Albert Delahaye) die dit ontdekte (eerste klokkenluider?) de laan uitstuurde.

De lijst is eindeloos, hoor. En op veel wetenschappelijke terreinen.

Hebben we dan niets aan wetenschap?
Natuurlijk hebben we dat wel. Dat is buiten alle discussie.

Maar …… benader het kritisch. Benader het open, en vaak, met gezond verstand.
Accepteer niet alles klakkeloos en VOORAL niet (alleen) omdat het werd gesteld/onderzocht/verdedigd door iemand van naam.

zonder verdriet geen blijdschap? zonder slecht geen goed?

Ik blijf erbij dat het vinden van mijn gelieven het beste is wat me in dit leven is overkomen.

Ok ... de geboorte van mijn zoon Bill staat daarnaast. Ik was daarbij, bij die geboorte. Grijns ... ook de enige keer in mijn leven dat ik bijna flauw viel. Echt waar. Ik kon me nog net in mijn nekvel grijpen.

Wat me binnen ons huidige gezinnetje zo blij (en gelukkig) maakt is dat ik kan zien wanneer mijn gelieven blij en gelukkig zijn. Door allerlei omstandigheden is dat even geleden, dat ik het echt kon zien, bedoel ik; niet dat ze het niet zijn. Maar dat kunnen zij beter vertellen. Er is (voor mij) niets mooiers dan mijn partners gelukkig zien.

Maar nu het tegenovergestelde:
Vandaag was mijn lieve Christa van slag. Verdrietig. Onrustig.
Oeps ... dat wil ik niet. Ze behoort blij en gelukkig te zijn.
Omdat ik van Mars kom, en doorgaans ook nog Gaelic spreek en Swahili opvang wordt het erg lastig om achter de oorzaak van dat verdriet te komen. Ik doe echt mijn best wel, maar de lange denkpauzes die ik moet inlassen maken het er ook al niet beter op.

Enfin, met horten en stoten komt er iets van een gesprek op gang, en uiteindelijk komt ze ook weer tot rust.
En ik ook.
En dan blijkt dat slaap toch wel een goed medicijn is.

Ik houd wel van je, lief !

En van die mijn andere partner ook, lief.

De politie fouilleert vaker in dit Amsterdamse stadsdeel.

Oogst, onder meer: 3 machinepistolen en 9 handvuurwapens. Tja, een standaard onderdeel voor een avondje uit aldaar.

Dit zie je toch voor je:
Agent: meneer toch. Hier hebt u vast geen vergunning voor. Wij zullen dit apparaat verder voor u in bewaring nemen. Een prettige dag nog verder!

Gefouilleerde:
Brom, Grom ... Verdorie, moet ik eerst weer terug voor een nieuwe anders kan ik niet uit ...
(dit zegt ie niet hardop, natuurlijk)

Nederland is dit jaar opnieuw het land met de meest cliëntvriendelijke gezondheidszorg in Europa. Net als vorig jaar eindigde het op kop van de Europe Health Consumer Index (EHCI), zo is maandag in Brussel bekendgemaakt.

Het doet me sterk denken aan Rijswijk als voetgangervriendelijkste stoplichtenstad in Nederland. Hadden ze zichzelf voor genomineerd en er werd niet gecontroleerd.

De EHCI is een ranglijst van 32 Europese landen, opgesteld aan de hand van zes criteria die belangrijk zijn voor de consument, zoals rechten en voorlichting voor de patiënt, wachttijd voor de behandeling en aanbod van de diensten voor de gezondsheidszorg.

Nederland stond sinds 2005 twee keer op de tweede plaats en twee keer op de eerste.

Lijkt me een typisch gevalletje van: "Je hebt leugens, grove leugens en statistieken".

vanmorgen, nu ja, voor heel veel mensen halverwege de dag, bleef ik wat langer in bed omdat ik mijn droom moest afmaken.
Als je eenmaal wakker bent wordt het allemaal zo gekunsteld ...

Ik droomde namelijk over het clubje dat opkomt voor de verdwenen mensen in Argentinie tijdens het bewind van Videla. Beetje vaag clubje, want die verdwenen mensen hebben namelijk geen stem ... in Nederland hebben ze ook een tak.

Wat wil nu het geval:
Gisteren hebben wij (ik was plotsklaps ook lid) de piloot ontvoerd (je weet wel, die bij Transavia werkt(e), en waar velen wisten wat ie had gedaan - hij was piloot van een helicopter waaruit mensen in zee werden gegooid van grote hoogte die het met videla en de junta niet eens waren. Natuurlijk NA de nodige martel- en verkrachtingspraktijken.
Goed, die piloot hadden wij dus ontvoerd onder de ogen van de spaanse guardia civil en hadden hem opgesloten in een kamertje. Gelijktijdig hadden we in Argentinie een paar kleinkinderen van hem ontvoerd (hij had er toch genoeg) en meegenomen met een klein vliegtuigje.
Natuurlijk was er een geluidsverbinding met dat toestel, zodat iedereen kon meegenieten. Meneer de piloot ook.
Toen eenmaal duidelijk was dat hij wist wat voor kinderen het betrof en hij radeloos door het vertrek banjerde (kamertje was helemaal leeg, en luidspreker achter een raster, deden ze de deur van het toestel open ... tja ... toen hoorden we alleen nog het lawaai van de motoren en wind ... en niet het kermen van de kinderen ...

Nog voor ik dat probleem in mijn slaap kon oplossen werd ik wakker ..........
Je gunt zo'n man toch wat, he?

Het had zo'n mooie zondagochtend kunnen worden!

Ons lief vroeg ons deze week eens na te denken over wat je aan de anderen irriteert.

En dat tijdens het eten, hè.

Na heel veel overpeinzingen en beraadslagingen (met mezelf)kom ik tot de conclusie dat wàt me irriteert gewoon geen naam mag hebben. Zooo klein dat ik me niet eens verwaardig om het te benoemen. Komt nog bij: als ik goed in mijn vel zit, heb ik nergens last van. En als ik niet goed in mijn vel zit, naarmate de gradatie van ongenoegen, heb ik er meer last van.
Ergo ... als ik al een irritatie heb ligt het gewoon aan mezelf.

Lief ... ik kan hier geen lijst van aanleggen.

is het zondag ochtend.

Net opgestaan. Mijn gelieven weg (en inmiddels in Hulst).
En het is ZO onwerkelijk: ze zijn daar omdat de moeder van Con de pijn en strijd zat is. Ze gaat vandaag heen. Daar heeft ze voor gekozen.(en terecht, in mijn ogen)
Mijn zwager, Ton, die (misschien) niet goed beseft dat hij zijn moeder weldra niet meer zal spreken/zien.
Con,mijn lief, die het wel beseft, maar er waarschijnlijk geen traan om zal laten. Niet dat hij het niet erg vindt. Maar omdat hij zulke tranen niet heeft. Acceptatie tot in het fatalisme??? Of acceptatie op een heel hoog niveau.
Mijn liefste lief, die er al dagen mee worstelt. En niet omdat ze het er niet mee eens is, maar wegens het absurde gevoel dat je naar zoiets onomkeerbaars aan het toeleven bent.
Ze vergeleek het wel eens met een ter dood veroordeelde. Uiteindelijk zijn we dat allemaal, ooit. Maar of je DAT moment zo kunt gaan uitkiezen??
Dan gaan mijn gedachten ook uit naar pa Peet. Die de hele lijdensweg zo van nabij moest meemaken. En er nauwelijks iets aan/mee kon doen.
En nu dan WEET dat hij straks geen vrouw, geen echtgenote meer heeft.
Hoe vreemd moet het hem voorkomen, als hij zich dat (nu) realiseert. Vast wel.
Con heeft zijn ADD en aanverwante zaken niet van vreemden. Dat heeft hij meegekregen toen hij onder constructie was. Ik vraag me af of die aanverwante zaken niet een zegen zijn voor dit soort momenten. Hoe zelden die ook mogen voorkomen.
Vandaar dat ik dan ook denk aan een (enigszins aangepaste) Engels gezegde: Blessed be Ignorance.

Sinds kort ben ik lid van het Newsweek forum. Aanleiding daartoe was een interview met een enigszins bekende actrice die jaren geleden een verbintenis was aangegaan met 2 partners. Iets langer dan wij met ons drieen.
Wat dan opvalt, mij althans,(op het forum dat dit interview ' behandelt') zijn de volgende dingen:
de ANGST bij de tegenstanders. Stel je nu eens voor dat poly wel werkt. Kan werken. Stel je nu eens voor dat ik (niet ik, maar de figuur met die angst)(in het verleden)die keuze niet had hoeven te maken tussen die twee kanjers van wie ik hield. Dat er een alternatief was!
Vervolgens, natuurlijk, het verwijzen naar de bijbel. Dat is wat ongelukkig, want juist in de bijbel (zeker het OT) was poly heeeeel gewoon. Weliswaar op ietwat andere grondslag (geen afstemming, geen overeenstemming met de huidige partner(s)), maar toch ...
Niettemin ... wat je dan veelal leest getuigt van een eeuwenlange hersenspoeling. En nee ... ik besef best dat poly niet voor iedereen is. Monogamie ook niet. Er zijn ook mensen die zich niet willen binden, er zijn ook mensen die er voor kiezen zich niet te binden (nonnen, monniken, kerkelijke figuren). Prima.
Het indoctrineren dat alleen 1 man en 1 vrouw een gezin mogen (kunnen) beginnen is, helaas, nog maar mondjesmaat aan gezag in aan het boeten.
Nogmaals helaas: hier (in Nederland) ook, trouwens.

Donderdag 5 juni 2009.
In Nederland worden verkiezingen gehouden voor het Europese Parlement.

Twee van ons besluiten op de avontuurlijke tour te gaan, en echt Europees te stemmen.
De derde houdt het bij wat we al eerder bedacht hadden. Een gevestigde Nederlandse partij.

Die derde deed het beter: een partij die winst boekte t.o.v. de vorige Europese verkiezing. De avonturiers kwamen nergens.

Maar geen van allen had bedacht dat de engste partij zo zwaar zou winnen. Met angst als de allergrootste drijfveer. Maar is dat nu wel zo vreemd?

Laten we eens wat geschiedenis erbij pakken.
Een Romeinse keizer besluit op zijn sterfbed over te gaan tot het christendom. En daarbij de gangbare goden overboord te zetten. De angst om niet te worden toegelaten (als ongelovige) tot de hemel de (inmiddels) bekende motivatie.
De (kerkelijke) leiders hebben sindsdien niet nagelaten angst als allergrootste motivatie te blijven gebruiken voor indoctrinatie en onderdrukking.
Een 16 (13?) eeuwen later is er een korporaal uit de 1e WO die dankbaar gebruik maakt van een dergelijk fenomeen. Ene Oostenrijkse Adolf H.
Met het blijven hameren op de huidige situatie: het verlies in de vorige oorlog en de daarbij behorende straffen/vernedering en de armoede krijgt hij een aanzienlijk deel van het volk achter zich. Hoe groter dat deel werd hoe meer er gebruik gemaakt werd van intimidatie (bruin- , dan wel zwarthemden zorgden daarvoor) want inmiddels heeft hij ook bedacht wie voor die hele toestand verantwoordelijk was: de Jood. (vanwege een buurman in zijn jeugd).
Daarnaast worden nog wat groepen verdacht gemaakt (zigeuners, homo’s) , want dat zijn allemaal zondaars. Gelovig was hij wel!
Waar dit allemaal toe leidde is inmiddels genoegzaam bekend (ook al proberen enkele idioten dat te ontkennen).

Nog weer enkele decennia later vinden we dan iemand die een dergelijk stramien volgt.
Met het blijven hameren op enkele onderwerpen krijgt hij een deel van de kiezers achter zich dat zich (graag) laat sturen. En de achterban groeit.
Het intimideren komt nu vanzelf opgang. Vanuit de (inmiddels verboden) z.g. Volkspartij ziet dat gespuis hun kans ook weer schoon.

Het wordt wel eens gesteld:
Leer van (de) geschiedenis. Helaas, helaas … volgelingen van dergelijke figuren laten zich in twee groepen zien: of men wil/kan niet leren, of men wordt verblind door het licht aan het eind van de tunnelvisie. Die kunnen de oogkleppen niet missen, en dus ook niet afzetten.

Henk