| « De serre en het water | Mijn trouwe loopmaatjes » |
Eindelijk dan toch
Afgelopen vrijdag bij de neuroloog geweest voor de uitslag van de MRI.
“Uw rug is versleten maar dat wist u natuurlijk al.”
“Nou nee, dat wist ik niet, want iedereen had altijd gezegd dat er niets te zien was of niets bijzonders te zien was.”
“O.... dan laat ik u het even zien.
Hier bij L4-L5 ziet u dat de tussenwervelschijf helemaal zwart is en daar boven en beneden wat lichter.” Na wat overleg blijkt dat ook de plek die in 2003 geopereerd is.
“En als we dan wat dieper gaan kijken ziet u dat er links een kleine uitstulping is maar rechts is het echt slecht. Niet alleen is daar de tussenwervelschijf uitgestulpt er is ook duidelijk te zien dat ook de wervel niet heel meer is. En dat verklaart ook waarom u rechts meer last heeft dan links.”
“En de meralgia?”
“Nou, in het licht van dit lijkt het mij dat die er niet is.”
En nu, als ik van de pijnstillers af wil zal ik wat anders moeten. Naar de pijnpoli. Ja, maar daar bent u natuurlijk al wel een paar keer geweest. Jaaaaaaa maar dan voor de meralgia, niet voor slijtage.
Dus nu een nieuwe diagnose, misschien is dit dan wel de moeder aller diagnoses.
Dat ik een aantal jaar met een verkeerde diagnose het bos in ben gestuurd gaan we maar niet over nadenken. Dat die roos op mijn been voor de pijnbestrijding nu daar voor nop zit doe ik ook maar laconiek over.
Ik ben toch wel tevreden, ondanks dat ik dan nu weet dat ik er echt nooit en te nimmer meer vanaf kom. Nu weet ik tenminste wat er aan de hand is. Dat het niet een huidzenuw is van mijn bovenbeen die iets mankeert maar gewoon de hele bundel zenuwen en dat het ook niet veroorzaakt wordt door overgewicht. Wat dat aangaat heeft de eerste neuroloog toch wel een beetje gelijk gekregen. Ik ben nu 15 van de 20 kilo kwijt die hij aanraadde om de meralgia kwijt te raken en inderdaad, ik ben de meralgia kwijt. Sterker nog... ik heb hem nooit gehad.
Maandag maar het nieuws vertellen aan de bedrijfsarts want die vindt me nog steeds een aansteller heb ik regelmatig het gevoel. Misschien is dit dan een diagnose die zij medisch objectiveerbaar vindt.
En ik kan nu gerichter op zoek gaan naar revalidatie, gerichter op zoek gaan naar pijnbestrijding en natuurlijk weet ik nu ook dat ik nooit meer hele avonden voor de televisie kan hangen of achter de pc zitten.
1 comment
Dat is balen zeg maar nu weet je hopelijk voor eens en altijd wat je mankeert.
Sterkte ermee
Tot gauw


Reacties