Grote jongens huilen niet

Gvd,

Vandaag ging het gebroed richting Zeeland. Met veel stampij van degene van wie ik het net niet verwachtte: Ach.
En geen kik van degene van wie ik het wel verwachtte: Jeetje.

En wat mis ik ze.

Natuurlijk: ik hoef niet meer uit te laten, bakken te verschonen, eten te geven, kan deuren open laten staan, niemand achter me als ik naar de keuken loop.

Ik zou het wel graag anders willen . Maar dit is de 'minst' slechte manier. Soit. En dus leg ik me daarbij neer.

Telkens als ik in de keuken kom, langs het open vak, waar voorheen het eten stond van het vee, schiet ik vol.
Telkens als ik in de douche gang kom, en geen bakken aantref, schiet ik vol.

Belachelijk.

Nog maar 1x werd ik harder geraakt (vorig jaar mei, maar weinigen zullen dat hebben gemerkt - goed hè?)

Neemt niet weg dat ik het nu heel erg moeilijk heb.

Daar zit je dan, als gvd dominant.