| « gewoon? | Avontuur in de avonduren » |
tribuut aan Tomas (mijn twee gelieven kennen hem niet)
Tomas was een buurman. Bij mijn ouderlijk huis. Het gezin was Spaans/Nederlands, en toen Tomas erbij kwam (midden 60?) werd het helemaal Spaans. Het klikte direct tussen hen en ons (gezin) en we kwamen vaak over en weer.
Vooral herinner ik me vele (felle) discussies, waarbij vooral opviel hoeveel Tomas meer van de 'werkelijke' wereld afwist dan wij, en vooral meer dan mijn vader.
Ook, natuurlijk, herinner ik me het vele eten. De drank. Niets was te veel.
Enfin, ook dat is nu allemaal geschiedenis. Zo gaat dat nu eenmaal.
Sterkte, meiden!

Reacties