04-05-10 10:33 , Categories: Christa

Dertig jaar geleden kreeg ik rond deze tijd een telefoontje van mijn vader: mijn moeder was buiten bewustzijn. Toen we daar kwamen lag ze op de bank, zoals meestal de laatste tijd. Mijn vader had haar van toilet terug naar de bank geholpen, toen ze 'in elkaar zakte'.

De huisarts noemde het 'coma' en ging maatregelen treffen om haar in het ziekenhuis te laten opnemen. Dat hoefde niet meer: 's avonds om half acht stierf ze, zonder nog bij bewustzijn te zijn geweest.

Sindsdien heeft 4 mei een extra rouwrandje. Vanavond ben ik stil. Meestal zelfs wel langer dan die twee verplichte minuten. Omdat ik aan mijn moeder denk vandaag. Meer dan op andere dagen.

Christa

1 comment »

1 comment

Comment from: Karma [Visitor]

Goh, Nooit geweten.

Of je het leuk vind of niet maar je lijkt op je moeder.

Tot zondag
Karma

14-05-10 @ 18:06

Comment feed for this post

6 voeten in een ledikant

In het AD van 13 maart 2010 stond een uitgebreid artikel over polyamorie van Yoeke Nagel met daarbij een interview met ons.
En een artikel in de Impulsief van mei 2010

6 voeten in een ledikant is het blog van drie mensen: Con, Christa en Henk. Om praktische redenen wonen we niet meer bij elkaar, maar verdeeld over Den Haag en Stoppeldijkveer. Toen we nog samenwoonden, sliepen we in één bed. Dus inderdaad: 6 voeten in een ledikant. Dat bed is geen standaardbed en ons leven verloopt ook niet altijd via standaardpaden. Daarover schrijven we in dit blog. Als je denkt dat je daar moeite mee hebt, moet je dit blog misschien maar niet lezen.