Nee, niet zomaar

Maar eigenlijk omdat Con ons een link stuurde:
Letter to People Without Chronic Pain.

Het doet een beetje denken aan de lepeltjestheorie.

Het zijn twee manieren om uit te leggen wat het is om een onzichtbare ziekte te hebben. Een ziekte met beperkingen. Beperkingen die niet zomaar zichtbaar zijn, maar die er wel zijn.

Con, met al tweeenhalf jaar chronische pijn en Con en ik allebei met onze ADHD- en autistischspectrum-beperkingen. Die laatste twee zijn zeer zeker minder ernstig dan die eerste, maar ze bepalen wel in grote mate hoe ons leven er uitziet en wat we wel - en vooral wat we niet - kunnen.

Henk, ik hou ook van jou. Van jullie alletwee.

Christa