Acceptatie

Acceptatie betekent voor mij vooral opluchting. Een diagnose ADHD krijgen en die accepteren, zelf accepteren, betekent dat er een parpaplu is waaraan ik veel van mijn eigen-aardigheden kan ophangen. Ik hoef niet meer jaloers te kijken naar het gemak waarmee andere mensen door het leven lijken te gaan. De struikelpartijen horen bij mij.

De dingen die fout gaan hebben nu veelal een verklaring. Niet om me achter te verschuilen. ADHD is geen excuus, geen smoes, geen doekje tegen het bloeden. Maar ik weet waarom dingen gaan zoals ze gaan. Dat het een rommeltje is bij mij thuis, maar ook dat ik daar eigenlijk heel slecht tegen kan. Want als het om me heen een rommeltje is, wordt het in mijn hoofd ook een rommeltje. Ik accepteer dat nu.
Acceptatie is helaas geen toverstokje waarmee ik á la Harry Potter mijn huis in één vlugge polsbeweging kan omtoveren in een keurig opgeruimd huis. Dat is nog steeds heel hard werken.

En dan is er natuurlijk de acceptatie van anderen.
De media die me vertellen dat Lidy Pelsser weer eens zieltjes aan het werven is en zegt dat ADHD met een dieet zo verholpen is.
Mijn mannen, die geen rommel zien en maar moeilijk begrijpen wat ik bedoel met 'een minimum aan opgeruimd, want dat heb ik nodig.'
De bedrijfsarts, die na de diagnose (tijdens mijn burnout indertijd) zei: mevrouw, u bent 45 jaar geworden met ADHD en het ging toch al die jaren goed? Geen idee heeft zo'n man hoeveel energie het kost om 'normaal' mee te draaien in een 'normale' maatschappij. Hoeveel meer moeite ik moet doen dan een ander.

ADHD wat moet ik ermee? Ik kan er niet vanaf. Ik wil er niet vanaf.Het is leuk, ik ben een enthousiast, impulsief mens met veel vrienden.

Maar het wordt tijd dat de buitenwereld dat ook accepteert.

Misschien is er nog hoop:
ADHD is meestal een blijvertje
(Novum) - Bijna driekwart van de mensen die als kind of als jongvolwassene ADHD hadden, kampt op latere leeftijd ook nog met deze gedragsstoornis. Dat concludeert het Trimbos-instituut uit een langdurig onderzoek onder ruim 6500 volwassenen. De studie wordt dinsdag aangeboden aan de Tweede Kamer.

Van alle volwassenen had 2,9 procent op jongere leeftijd ADHD. Wie het als kind of adolescent had, loopt 72 procent kans het als volwassene nog steeds te hebben. De aandoening kenmerkt zich door impulsief, druk gedrag en een gebrek aan concentratie.