Het Been, the continuing soap

In september ben ik voor een eerste gesprek naar de Revalidatie in Delft geweest. Dat was al snel na mijn aanmelding in juli. Maar als gezondheidszorggebruiker (mooi scrabble-woord) leer je al snel dat de snelheid van deze zorg onovertroffen is.
Ongeveer twee weken geleden kreeg ik echter een telefoontje dat ze echt nog bezig waren met mijn dossier maar dat het wachten was op dossiers van andere ziekenhuizen. OK, ik wacht wel.
Vorige week kreeg ik zowaar een uitnodiging voor een 2de gesprek in december. OK, nog niet al te snel maar daar rak je aan gewend.
Tot gistermiddag laat. Ver na vijf uur krijg ik eerst een belletje van de secretaresse van de neuroloog. Zij legt mij uit dat de neuroloog en de revalidatiearts overleg hebben gepleegd en dat heeft geresulteerd in een aanvraag voor een bezoekje aan de neuroloog. Geen probleem. Eind november hoor ik wel wat er precies besproken is.
Om even na 6 uur gaat weer de telefoon. Wij zeggen al gekscherend "Je bent populair". Dat was de revalidatie-arts. Die ging mij uitleggen dat ze contact had gehad met de neurolog en om een en ander uit te sluiten voor de revalidatie zou ik een oproep gaan krijgen van de neuroloog. Dat die al even eerder had gebeld verbaasde haar maar het was wel lekker dat de afspraak met de neuroloog eerder was dan die met haar.
Alles bij elkaar schijnt er nu toch wat beweging in de reguliere zorg te zitten.
Ik wacht wel af maar hou mijn adem niet in.