| « Wegens onvoldoende belangstelling | Hoppa, nog een stigma » |
Richeltje
Er was een tijd dat ik het gevoel had dat ik aan het koorddansen was. En dat ik ook met de regelmaat van de klok van het koord donderde. Inmiddels, met behulp van PsyQ en pillen, heb ik een richeltje met een muurtje in mijn rug. Ik kan op dat richeltje dansen, zingen, springen, zitten, liggen... Maar soms, pakweg 1 op de 100 keer (waar het vroeger 1 op de 10 keer was), dan kom ik nog wel te dicht bij de rand. En er staat nog geen hekje om mijn richteltje. Deze week weer twee keer gedonderd. En dan merk ik dat het evenwicht nog altijd wankel is. En als er dan wat stressoren zijn, dan moet ik toch proberen om een beetje bij de muur te blijven en niet naar het randje te lopen!
3 comments
Let wel: er komt dus GEEN hekwerk om dat richeltje. Bij niemand.
Elke situatie kan ervoor zorgen dat iemand door het lint gaat.
Slechts de breedte van dat richeltje is m.i. bepalend voor het al dan niet afglijden daarvan.
(In dit circus mag dan ook nooit zonder vangnet gesprongen worden)
Een time-out moment voor jezelf inlassen.
Nog steeds wel erg moeilijk lijkt me.

Reacties